پیاده روی اربعین موجب اتحاد شیعیان جهان می شود

صدای شیعه: امام حسین (ع) در مسیری خدایی قدم گذاشت زیرا واقعه عاشورا، انقلابی الهی بود، انقلابی که در آن حریت‌ و عزت‌ موج می زند به عبارت دیگر پرچمی‌ که‌ از سوی اباعبدالله الحسین برافراشته شد، پرچمی بود که هنوز بعد از قرن ها آزادیخواهان‌ و عزت‌ جویان‌ را برای حرکت در مسیر آزادی و عزت مصمم تر می سازد.

امروز قرن ها از واقعه عاشورا می گذرد اما هنوز جمع کثیری از شیعیان و دلدادگان مکتب حسینی برای زیارت بارگاه این حضرت، با پای پیاده دل به جاده می سپارند و دریایی از اخلاص و ارادتشان را به پیشگاه آن امام همام ابراز می کنند.

در همین زمینه حجت الاسلام ابوالقاسمی از کارشناسان مذهبی در رابطه با مسئله قیام امام حسین (ع) و علل انجام پیاده روی اربعین و گسترش شور و شعور حسینی در جهان اسلام با ما به گفتگو پرداخته است.

اربعین؛ شاه بیت عزاداری های ماه محرم را تشکیل می دهد

*چرا پیاده روی اربعین انجام می شود و افراد زیادی با شوقی وصف ناپذیر با پای پیاده به زیارت امام حسین (ع) می روند؟  

پیاده روی اربعین شاه بیت عزاداری های ماه محرم را تشکیل می دهد و طی سالیان اخیر ملت های مختلف جهان که متعلق به سایر ادیان هستند نیز از طریق دنبال کردن اخبار در رسانه های دیداری و شنیداری این مسئله را دنبال می کنند و بسیاری از آنها از این موضوع متعجب هستند و باورشان نمی شود که شیعیان جهان اینگونه با اتحاد و یکپارچگی با پای برهنه و پیاده به شوق زیارت بارگاه اباعبدالله الحسین (ع) روزها و هفته ها از همه چیز و همه کس دست می شویند و عاشقانه به زیارت می روند. این مسئله در نوع خود جالب و تحسین برانگیز است. قطعا بسیاری از ملت های مختلف جهان به همین خاطر و با دیدن همین صحنه های عشق و دلدادگی عاشق سرور و سالار شهیدان شده اند و در رابطه با ایشان به مطالعه و تحقیق پرداخته اند، حتی بسیاری از آنان به دین اسلام روی آورده اند و مسلمان شده اند، در واقع  یکی از هدف های این پیاده روی نیز همین مسئله است، اینکه بتوانیم افراد گوناگون در سایر ادیان را متوجه قیام کربلا، حادثه عاشورا و به طورکلی مکتب حسینی کنیم. شیعیانی که در این مسیر قدم برمی دارند هم صواب زیارت را می برند و هم صواب تبلیغ دین اسلام و باورهای حسینی در سطح جهان را از آن خود می کنند. در حقیقت شیعه واقعی باید چنین خصیصه هایی داشته باشد.

شناخت عمیق حسین بن علی (ع) در  قالب بزرگترین اجتماع شیعه

مهمترین خاصیت و ویژگی شیعه همین هوشیاری و بصیرت و آگاه کردن دیگران است. زائری که از همه دلبستگی ها و تعلقات زندگی دست می شوید و اراده می کند که برای چند روز و یا چندهفته دل به جاده بزند و مولایش را در قالب بزرگترین اجتماع شیعه عمیق تر بشناسد، بزرگترین نعمت و فرصت برای یک جامعه است و حتی این ظرفیت را دارد که در جامعه خود به حرکت های بزرگ و ماندگار دست بزند.

پیاده روی اربعین موجب اتحاد و اجتماع شیعیان جهان می شود

زائران حسینی تمامی خطرات و سختی های راه را به جان می خرند زیرا سفر در این مسیر نورانی، حلاوت و شوری خاص دارد و قابل توصیف نیست. از سوی دیگر پیاده روی اربعین انجام می شود چون موجب اتحاد و اجتماع شیعیان جهان می شود و به نوعی محور وحدت است. به همین خاطر است که همه ساله تعداد زیادی از شیعیان این مسیر را طی می کنند و به زیارت سرور و سالار شهیدان می روند، البته اگر بخواهیم از منظر دیگری به این موضوع نگاه کنیم، باید بگوییم که وقتی شیعیان یکپارچه و متحد در این مسیر گام برمی دارند، قدرت نرم جهان تشیع ارتقاء پیدا می کند و بهتر می توانند در جهت خواسته شهید کربلا که حفظ اسلام و مقابله در برابر تهدیدها و دشمنی های دشمن است، حرکت کنند.

تا پیش از این نگاه غربی ها به پیاده روی اربعین نگاهی عمیق نبود در واقع تصورشان انجام یک آئین مذهبی بود ولی اکنون این گونه نیست، آنها دریافته اند که پیاده روی اربعین یک ظرفیت برای نمایش قدرت نرم شیعیان به جهانیان است. بدون شک هدف از انجام این کار یک پیاده روی ساده نیست بلکه وسیله ای برای نمایش اقتدار نظام شیعه است. بسیاری از ملت های جهان با مشاهده این مانور اقتدار آمیز می توانند به فرهنگ و مکتب حسینی بپیوندند و راهی که این امام در آن گام برداشت را به خوبی بشناسند. این پیاده روی به کشورهای مستکبر و حامیان زر و زور نشان می دهد که شیعیان بیدار و هوشیار هستند و اجازه نمی دهند تا آنان هرکاری که دوست دارند با ملت های مظلوم و ستمدیده انجام دهند و خون آنها را در شیشه کنند، مسئله پیاده روی اربعین بیش از بیش نشان می دهد که راه و مکتب امام حسین (ع) زنده و جاودان است.

«شیخ انصاری» با پای پیاده به زیارت کربلا رفت

*پیاده روی اربعین برای نخستین بار در طول تاریخ چگونه اتفاق افتاده است؟

امام صادق (ع) می فرمایند: «کربلا را زیارت کنید و این کار را ادامه دهید، چرا که کربلا بهترین فرزندان پیامبران را در آغوش خویش گرفته است». این روایت را عنوان کردم تا به این مسئله اشاره کنم که پیاده روی اربعین دارای عقبه است. آن طور که در کتب تاریخی به آن اشاره شده، شیخ انصاری نخستین فردی بوده است که با پای پیاده به زیارت کربلا رفته است و باز به این نکته اشاره شده که این مسئله بعد از شیخ انصاری مورد بی توجهی قرار گرفته و فراموش شده است، تا اینکه دوباره در زمان عالمی بزرگ به نام شیخ نوری این مسئله مورد توجه قرار گرفته است، البته ایشان به همراه افراد دیگری از آشنایان و دوستان به این سفر رفته است اما به هر حال به خاطر کسانی که از آنها نام بردم، امروز پیاده روی اربعین نه تنها به عنوان یک فرهنگ اسلامی بلکه به عنوان یک جریان اثرگذار ادامه پیدا کرده است.

*رمز و راز عزت حسینی در جامعه امروز چیست؟ در واقع چگونه می توان عزت حسینی را در جامعه اسلامی گسترش داد؟

قطعا رمز و راز عزت حسینی و تحقق این مسئله در جامعه اسلامی به حرکت خستگی ناپذیر در مسیر گفتمان مقاومت و جهانی کردن احکام الهی اسلام در سطح جهان بازمی گردد، همان طور که می دانید، حکومت یزید عدالت کش بود و در جهت حرام و حلال خدا عمل نمی کرد، یزید با تکیه بر زور می خواست تا امام خلافت او را به رسمیت بشناسد اما امام حکومت او را به رسمیت نشناخت و به همین خاطر دستگاه حکومت فشارهای فراوانی را بر حضرت وارد آوردند به دنبال این مسئله امام حسین (ع) کوتاه نیامد.

لزوم حرکت در مسیر عزتمندانه امام حسین (ع)

در رابطه با این مسئله در کتاب شهید جاوید آمده است: «آن حضرت برای تشکیل حکومت و برگرداندن خلافت اسلامی به مرکز اصلی خود اقدام کرد. امام ایستادگی و مقاومت کرد و هرگز زیربار حکومتی زورگو و نادرست نرفت زیرا ایمان حضرت به اسلام یک ایمان ریشه دار بود که تا اعماق قلب و روح آن حضرت نفوذ پیدا کرده بود و سر رشته آن به ریشه جانش بسته شده بود. به عقید امام حسین (ع) جهان انسانیت از مواهب اسلام بی نیاز نیست و باید مکتب اسلام جهانگیر شود و بشریت را به سوی یک زندگی کامل و انسانی رهبری نماید بنابراین هرکاری که به طور مستقیم و یا غیرمستقیم به اسلام ضربه بزند و از پیشروی آن جلوگیری نماید یک گناه بزرگ و نابخشودنی است»؛ لذا مجموعه این عوامل دست به دست هم داد تا حسین (ع) عزتمند باشد ما نیز امروز باید با تاسی و پیروی از سیره و روش ایشان اینگونه عمل کنیم و تحت هیچ شرایطی با حکومت های ستمگر وارد گفتگو نشویم و از آرمان های انقلابی خود دست برنداریم. این ها که به آن اشاره شد، اگر از سوی سردمداران حکومت رعایت شود، آنگاه شاهد تحقق کامل عزت حسینی در جامعه هستیم در غیر این صورت نمی توانیم مسیر عزتمندی را طی کنیم. اگر این موارد را نادیده بگیرم و دچار غفلت شویم، سرنوشت ما نیز همچون بسیاری از ملت ها نابودی است لذا باید با آگاهی رمز و راز عزت حسینی را در جامعه ترویج کرده و آحاد افراد جامعه را برای حرکت در این مسیر ترغیب کنیم، بی تردید یکی از راه های ترغیب افراد جامعه، همین تکیه و تاکید بر شعارهای ضداستکباری است، نباید بگذاریم این شعارها حذف شود زیرا با این اقدام خودمان نیز حذف و نابود می شویم.

*هدف سرور و سالار شهیدان از قیام چه بود؟

بدون تردید هدف امام حسین (ع) از قیام دفاع از اسلام بوده است، ایشان می فرمایند: «سنت اسلام مرده و بدعت های ضد اسلام جای آن را گرفته است»،  این سخن حضرت نشان می دهد که ایشان به دنبال از بین بردن بدعت های ضد اسلام و زنده کردن اسلام حقیقی بوده اند. البته ایشان در جای دیگری هدف خود را از قیام شفاف و روشن کرده و فرموده است: «ای مردم، رسول خدا (ص) فرموده است: کسی که ببیند زمامدار ستمگری به حقوق الهی و احکام دینی تجاوز می کند و پیمان خدا را می کشند و با سنت رسول خدا (ص) مخالفت می ورزد و با بندگان خدا براساس ظلم و گناه رفتار می نماید و برای تغییر روش چنین زمامدار ستمگری به گفتار یا کردار اقدام نکند، حقا خداوند او را به همان جایی می برد که آن ستمگر را می برد، آگاه باشید این عمال حکومت پیروی شیطان را بر نامه خود قرار داده و اطاعت خدا را ترک کرده و فساد را ظاهر ساخته و رواج داده اند و حدود و مقررات دین را تعطیل نموده اند». این خطبه به خوبی نشان می دهد که امام حسین (ع) با چه هدفی و برای چه قیام کرده است. در واقع این حضرت برای برقراری حدود الهی، مقابله با ظلم و برچیدن بساط فساد و ستمگری دست به قیام زد زیرا می خواست تا قوانین و مقررات الهی در جامعه اسلامی حکم فرما باشد.  

*به طور کلی فردی که اراده اش منبعث از قدرت الهی و برگرفته از توان خدایی است چه ویژگیهایی دارد؟

اراده منبعث از قدرت الهی و برگرفته از توان خدایی، دارای رویکرد حق پذیری و حق طلبی و عدالت خواهی است. کسی که برمبنای اراده خداوند در زندگی گام برمی دارد در جای خود مرد سیاست است و در جایی که لازم است، مرد جنگ و مرد علم است. چنین فردی تنها به عبادت و ذکر گفتن نمی پردازد بلکه برای حل مشکلات جامعه و کمک به مظلومان پیش قدم است، قطعا این کارها هم در نزد خداوند نوعی عبادت است و اجر و ثوابی فراوان دارد.

*پیام قیام کربلا چیست و چگونه می تواند محور اتحاد و اجتماع انسان­ها باشد؟

پیام قیام کربلا ایستادن بر سرآرمان هاست، آرمان اباعبدالله الحسین (ع) حرکت در مسیر خدا و برافراشتن پرچم اسلام بود لذا پیام قیام کربلا تغییر حکومت ظلم، تشکیل حکومت اسلامی و زنده نگه داشتن قوانین زنده و مترقی اسلام است، معاویه برپایه استبداد و استثمار حکومت می کرد، بعد از او یزید که فردی بی تجربه و عیاش بود، قدرت را بدست گرفت و برمبنای ظلم و تجاوز، مقررات اسلام را نادیده گرفت به همین خاطر امام حسین (ع) هرگز حاضر نشد، حکومت ضدعدالت و ضدآزادی یزید را بپذیرد و او را به عنوان رهبر جامعه اسلامی قبول کند. حسین بن علی (ع) به خاطر حمایت از قرآن در پیش چشم خانواده اش با شمشیر استبداد کشته شد، این ها پیام قیام کربلاست و نباید از آن غافل شد، امروز نیز این پیام زنده است و بسیاری از کشورهای جهان اسلام آن را آویزه گوش خود کرده اند. پاسداری از این پیام و حرکت در مسیر آن می تواند اسباب اتحاد و اجتماع انسانها را فراهم کند.

منبع: فارس

انتهای پیام

حق یا باطل، انتخاب کنید

گروه فرهنگی: در چنین روزی  در سال ۳۷ هجری و در میانه کارزار صفین، یکی از مخلص ترین و بی بدیل ترین اصحاب رسول خدا(ص) و حضرت امیر(ع) به دست قوم باغی به شهادت رسید. عمار یاسر که سراسر تاریخ از او به عنوان نماد حق طلبی و نشانه راه برای تعیین حق و باطل نام برده است.
حق یا باطل، انتخاب کنید
به گزارش بولتن نیوز، عمار بن یاسر هم چون گوهری گران بها در طول تاریخ اسلام درخشیده است و دوستان و دشمنانش جز به بزرگی از او نام نبرده اند. عمار بن یاسر بن عامر، کنیه‌اش ابویقظان بود. از آن جایى که خاندان یاسر در مکه قوم و عشیره اى نداشتند, همانند دیگر مسلمانان مستضعف مانند: بلال حبشى, صهیب رومى و خباب بن ارت مورد آزار و شکنجه طاقت فرساى قریش قرار گرفتند. مشرکان قریش آنان را در برابر گرماى سوزان آفتاب قرار داده و سنگ بزرگى بر روى سینه شان مى نهادند و گاهى زره آهنى بر تنشان کرده و با زنجیر بر روى شن هاى داغ مکه مى کشاندند. رسول گرامى اسلام(ص) با دیدن این صحنه هاى دلخراش و رقت آور, آنان را به صبر و بردبارى توصیه می نمود. یاسر در اثر همین شکنجه ها, جان داد و سمیه نیز با ضربه اى که ابوجهل بر شکمش وارد ساخت, به شهادت رسید و نامشان به عنوان شهیدان نخستین, در تاریخ اسلام باقی پاند.

عمار تازه مسلمان, پس از شهادت پدر و مادرش، از سوى مشرکان مکه به بدترین شکل شکنچه می شد تا این که براى رهایى از ستم هاى قریش, در برابر خواسته هاى آنان مینی بر ستایش بتهاى ((لات)) و ((عزى)) و بدگویى از پیامبر(ص) تسلیم شد و چنین کرد. پس از این جریان نزد رسول خدا(ص) شتافت و در حالى که به شدت مى گریست چنین گفت: ((چیزى به زبان راندم که دلم بر خلاف آن است و بر ایمانم سخت استوارم)). رسول خدا(ص) نیز فرمود: ((اگر باردیگر تو را آزار دادند و خواستند که به من ناسزا گویى همان را انجام بده)).

برخى او را به خاطر این کار و تسلیم ظاهرى در برابر کفار, سرزنش کرده و کافر دانستند. این سخنان به گوش پیامبر(ص) رسید, فرمود: ((چنین نیست; بلکه سراپاى وجود عمار را ایمان فرا گرفته و با گوشت و خون او آمیخته است)) و آیه (من کفر بالله من بعد ایمانه الا من اکره و قلبه مطمئن بالایمان) در باره وى نازل شد.

نکته این جاست. همین آمیختگی ایمان با گوشت و خون عمار او را به چنین جایگاه بلندی رسانده است. تنها فردی چون عمار می تواند به چنان درجه ای از ایمان برسد که نه تنها بعد از پیامبر مسیر حق را گم نکند، بلکه خود معیاری برای تعیین طرف حق و طرف باطل واقع می شود. یکی از مواردی که باعث شد عمار را میزانی برای حق و باطل قرار دهند، سخنانی بود که رسول خدا در رسای وی می فرمودند. برای مثال رسول خدا(ص) پس از ورود به مدینه,  زمینى خرید و فرمود تا در آن جا مسجدى ساخته شود. در این میان, عمار با تمام توان کار مى کرد; او در حالى که خشت هاى زیادى بر پشتش بار کرده بودند با پیامبر(ص) رو به رو شد و گفت: اى رسول خدا! مرا کشتند و بیش از آنچه خود مى برند, بر من بار مى کنند. رسول خدا(ص) فرمود: ((افسوس پسر سمیه! اینان تو را نمى کشند; بلکه گروه بیدادگر تو را خواهند کشت)). همین سخنان پیامبر باقی ماند تا میانه جنگ صفین. در آن هنگامی که بسیاری دچار تشکیک در این امر بودند که به کدام سو ملحق شوند و به قول خودشان در این برادرکشی دخالت نمی کردند، پس از شهادت عمار به دست سپاه معاویه، فاصله میان حق و باطل برایشان مشخص شد و طرف حق را شناختند. زیبایی زندگانی فردی چون عمار در این است که حتی پس از مرگش نیز راهنمای حق طلبان است و راه مشخص می کند. هم چنین در جای دیگری نیز رسول خدا فرمودند کسى که او را دشمن بدارد, خدا با او دشمن است و کسى که عمار را تحقیر کند, خداوند او را خوار گرداند. و نیز فرمود: بهشت, مشتاق على و سلمان و عمار است. و نیز فرمود: آنان را با عمار چه کار؟! عمار آنان را به بهشت و آن ها عمار را به آتش فرا مى خوانند و این, رسم اشقیا و بدکاران است.

حق یا باطل، انتخاب کنید
وى در زمان خلافت امیرمومنان(ع)  فضاى تاریک جان و افکار برخى افراد سطحى نگر و کج اندیش را روشن مى ساخت و سخن نغز پیامبر اسلام(ص) که خطاب به او فرموده بود: ((اگر همه مردم از راهى و على بن ابى طالب از راه دیگرى رفت, تو همان را برگزین که علی برگزیده است)) را با تمام وجود جامه عمل پوشانده بود. این حدیث پیامبر(ص) چنان با وجود عمار عجین گشته بود که پس از رحلت پیامبر(ص)، وی جزو چند نفری بود که به خلیفه اول و اطرافیانش و پایمال کنندگان حق علی(ع) اعتراض کرد و حاضر به بیعت با وی نبود. در تمام سال های پس از این اتفاق نیز همواره از حامیان حضرت امیر(ع)  بود و بازی های روزگار او را از مسیر حق بازنگرداند. پس از کشته شدن عثمان نیز از اولین افرادی بود که با علی(ع) بیعت کرد و دیگران را نیز به این کار دعوت می نمود.

حق طلبی و همراهی با حق و رها نکردن آن و بصیرت داشتن وی در تمایز حق و باطل و مطیع امر امام زمان خویش بودن، همگی باعث گشته است که عمار نماد بصیرت و حق طلبی باشد و الگویی برای کسانی که در زمانه پر آشوب و پر فتنه دچار تردید در انتخاب میان حق و باطل  گشته اند. همین خصیصه باعث می شود که امروز نیز مقام معظم رهبری برای تبیین بصیرت به الگویی چون عمار اشاره کنند و لفظ ((بصیرتی عمارگونه)) را برای تبیین حق جویی و حق طلبی به کار ببرند. بصیرتی که با ایمان قلبی و یادآوری سخنان پیامبر در مورد علی(ع) در وی به وجود آمد و با همان ایمان و ارادت قلبی نیز تا آخرین لحظات همراه و هم قدم وی بود.

بصیرتی که بسیاری از صحابی پیشرو نیز فاقد آن بودند و پس از پیامبر(ص) دچار لغزش شدند. دقیقا هم چون اتفاقی که پس از رحلت حضرت امام خمینی(ره) بسیاری از قدمای انقلاب دچار آن شدند و با مشغولیت به موارد دنیایی و منفعت طلبی و بی بصیرتی ولی زمان خود را در میانه میدان نه تنها رها کردند، بلکه در سال ۸۸ و جریانات فتنه نیز در مقابلش ایستادند تا تاریخ و جملی دیگر را تکرار کنند که باز هم شکست خوردند. همین فتنه ها و موضع گیری در قبالشان نشان دهنده بصیرت و بی بصیرتی است و حق و باطل را از هم تمییز می دهد. آن جایی که ولی زمان و رهبر معظم انقلاب با قاطعیت از زنده نگه داشتن یاد فتنه و عبرت گیری از آن سخن می گویند، جز عده ای بی بصیرت و منفعت طلب و دنیا پرست چه کسی می تواند از آن سرپیچی کند؟!

گاهی اوقات این بی بصیرتی و وقاحت به حدی می رسد که تریبون رسمی را جایگاه کج اندیشی خود و مخالفت با ولی خود قرار می دهند. اتفاقی که در جلسه رأی اعتماد سه وزیر پیشنهادی دولت در مجلس رخ داد و سخنان غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی و مورد عتاب واقع شدن افرادی که نمی گذارند تا فتنه از یادها برود، جز بی بصیرتی جعفرزاده و امثال او چه می تواند باشد. فردی که خود را جانباز ولایت می نامد، اما سخن ولی خود را به دلیل منافع دنیایی نقض می کند و در مقابل افرادی که با روشن بینی و حق طلبی نمی گذارند که خاطره خیانت عده ای فراموش شود، موضعی چنان تند می گیرد، چه صفتی جز بی بصیرتی و دنیا طلبی می توان به کار برد؟!  

آن چه که واضح است این مورد می باشد که حق و عدالت همواره بر جای خود هستند و معیار و تعیین کننده آن، نه مردم بلکه حدود و نقشه راهی است که خداوند متعال پیش روی بندگان قرار داده است. عمار و عماران تاریخ نیز نشانه های راهی هستند که باید طی شود تا رهروان مسیر را گم نکنند. عاقبت گمراهان در این مسیر نیز هم چون اصحاب جمل می شود. افرادی با آن سابقه روشن، به جایی رسیدند که در مقابل ولی خدا ایستادند، آن هم نه از درد دین، بلکه برای جیفه دنیا. حال جعفرزاده و امثالهم نیز از چه روی در مقابل جانشین ولی غایب ایستاده اند، باید پاسخگوی مواضع و سخنان خود باشند و با متشنج کردن فضا و پنهان شدن پشت نقاب جانبازی و ولایت مداری، از زیر بار گناه سخنان خود شانه خالی نکنند. عمارها هماره زنده اند، اصحاب جمل نیز همیشه باقی هستند، آقای جعفرزاده و دوستان آقای جعفرزاده، اکنون زمان انتخاب است، طرف حق را خواهید گرفت یا عاقبت اصحاب جمل را انتخاب خواهید کرد؟!

یک مقام صهیونیست: ایران به دنبال احیای امپراطوری باستانی خود است

صدای شیعه به نقل از رویترز: «آوی دیختر» رئیس سابق دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی (شاباک) و رئیس کمیته امور نظامی و بین‌الملل «کنیست» ادعا کرد که ۲۵ هزار نیروی مردمی شیعه حاضر در سوریه از ایران فرمانبرداری می کنند.

بر اساس این گزارش، دیختر در گفتگویی مشترک با نمایندگان پارلمان سوئیس همچنین ادعا کرد که نیروهای تحت حمایت ایران در سوریه متحد «بشار اسد» به حساب آمده و به جای مبارزه با داعش، با نیروهای مخالف دولت اسد می جنگند.

وی همچنین در ادامه ادعاهای خود افزود: این سپاه خارجی شیعه ۲۵ هزار نفری عمدتا از کشورهای افغانستان و پاکستان هستند…. آنها در سوریه تنها علیه مخالفان دولت می جنگند و نه داعش.

دیختر همچنین در ادامه اعترافات خود گفت: ایرانی ها حزب الله را برای مبارزه در سوریه برگزیده اند چرا که ارتش ایران بهتر است در جنگ با ارتشی دیگر وارد عمل شود در حالی که شبه نظامیان حزب الله برای مبارزه علیه گروه های تروریستی مناسب هستند.

وی مدعی شد: همه باید این سوال را از خود بپرسند که چرا ایران موشک هایی با برد ۲ هزار کیلومتر تولید می کند، در حالی که این برد، دو برابر فاصله اسرائیل از ایران است…. مصر و عربستان سعودی نیز در این برد قرار می گیرند. ایران دو هزار سال پیش یک امپراطوری بوده و امروز به دنبال احیای مجدد همان امپراطوری است.

این صهیونیست همچنین در خصوص برنامه هسته ای ایران گفت: اسرائیل معتقد است ایران برنامه هسته ای خود را از بین نبرده است بلکه تنها آن را متوقف کرده تا برای مدتی طولانی با غرب بازی کند.

منبع: مهر

انتهای پیام

فرقه ها چگونه پدید می آیند؟

گروه دین و اندیشه: رسول جعفریان در مطلب پیش رو در تلاش است به چند سوال پاسخ دهد که منطق تکثیر فرقه ها چیست؟ فرقه ها چگونه در ذیل یک دین پدید می آیند؟ شرایطی که تولد آنها را مساعد می کند کدام است؟

فرقه ها چگونه پدید می آیند؟

به گزارش بولتن نیوز، این تاریخ شناس و محقق در پاسخ به سوالات فوق می نویسد: راستش، یک دین، همیشه در معرض انشعاب و اختلاف قرار دارد و این گاهی به فرقه سازی می انجامد. قرآن هم از اختلافاتی که پس از آمدن انبیاء پدید می آید سخن گفته است. متن حاضر اشاره ای به پرسشهایی است که فرقه ساز هستند.

۱٫ یک دین، تا آنجا که به چارچوب وظایف و نقش کارکردیش در یک جامعه مربوط می شود، به عنوان یک باور پذیرفته شده برای جمعی از مردم، در حکم یک نظام تمام عیار عقیدتی با موقعیت پارادایمی است. معنای این حرف این است که سراسر این باور، در تفسیر هستی و انسان و تکالیف و ارزشها و راه و هدف، اولا باید یک انسجام داخلی داشته باشد، ثانیا یک مقبولیت عام و پذیرفته شده. هر مقدار که بتواند در این دو ویژگی موفق باشد، جایگاه و وضعیت خوبی دارد. دوام آن هم بستگی به همین انسجام و مقبولیت دارد. دو امری که کاملا در همدیگر تنیده اند. تا وقتی که این پارادایم بتواند پاسخگوی نیازهای فکری و روحی و عملی این مردم باورمند به این دین باشد، استوار و ثابت باقی می ماند.

۲فرقه ها چگونه پدید می آیند؟. در این میانه، و همیشه، با توجه به ماهیت دین و جامعه و رابطه آنها، الزاماتی وجود دارد که دین را وادار به تغییر می کند. پیدایش هر نوع شرایط جدید، از نظر سیاسی و اجتماعی و اقتصادی، بروز نابسامانی های فکری، کشفیات فکری تازه بشر، پدید آمدن فلسفه های نو، و بسیاری از امور، از مسائلی است که در آن انسجام و مقبولیت خدشه وارد کرده و منتظر عکس العمل دین می ماند. اینها مسائلی است که در هر دوره تاریخی متفاوت بوده و چنین نیست که بروز آنها را بشود با قواعد کلی شرح کرد. از جنگ داخلی، حمله خارجی، زلزله و سیل، یا وبا یا قحطی به هر دلیل بگیرید تا نفوذ افکار از تمدنی دیگر، و نیز حمله یک پارادایم عقیدتی دیگر، همه اینها در هر جامعه ای ممکن است شرایط تازه ای را ایجاد کند. اینها ابتدا خواستار و طبعا سبب تغییر در وضعیت پارادایم دینی و فکری در جامعه می شود. نتیجه چنین وضعیتی ایجاد نوعی بحران است، بحرانی که معنایش ضعف پارادایم قبلی در پاسخگویی و طبعا بهم ریختگی انسجام مبتنی بر آن است. در شرایط جدید، به تدریج سوالات بی پایانی پدید می آید که کسی از متولیان دین قبلی، قادر به پاسخگویی آنها نیست، یا اگر پاسخ داده می شود ضعیف است. دوره هایی از تاریخ یک دین که این پرسشها زیاد می شود، دوره های بحرانی آنهاست. علائمش این است که مرتب پاسخ به سوالات نوشته می شود، مرتب کتابهای توجیهی و ردیه نوشته می شود. این کارها می تواند بر وضعیت بحرانی غلبه کند و به حیات پارادایم قبلی ادامه می دهد، چنان که اگر ضعفی از خود نشان دهد، به ناچار باید تن به تغییرات بنیادین بدهد.

۳٫ شناخت «بحران» در یک دین، خود می تواند در جنبه های معرفتی، یا نظامات حقوقی و ارزشی آن باشد. برای هر کدام اینها، دلایل خاص بحران زا هست و مربوط به شناخت جامعه ای می شود که این وضعیت در آن پدید می آید. کنترل بحران، همیشه در حیطه وظایف رهبران دینی و بیشتر اوقات با همکاری رهبران سیاسی بوده است. برای نمونه می توان جامعه اسلامی قرن دوم و سوم هجری را مثال زد. در این جامعه، رهبران مذهبی در باره استفاده از ابزارهای تازه وار شده، در جهت حل مسائل مستحدثه و نازله با یکدیگر اختلاف کردند. برخی از عقل گرایان با استخدام برخی از اندیشه های بیرونی، و در این مورد خاص با استفاده از فلسفه یونانی در تمدن اسلامی، تلاش کردند بحرانی که ناشی از انتقادات زردشتیان و مسیحیان و ملحدان بود جواب دهند. در چنین شرایطی، پاسخ دادن به بحران های اجتماعی که دین را زیر سوال می برد، با استفاده از «اجتهاد در دین» سرلوحه کار نوگرایان می شود. در واقع، به طور مداوم، در زمان بروز چنین بحران هایی، این تلاش وجود دارد تا با ارائه راه حل های تازه، بحران های پدید آمده، حل و فصل شود.

۴٫ شما می توانید، این روند «بحران ـ تغییر ـ فرقه سازی» را در ارتباط با یهودیت، مسیحیت و اسلام در زمان های مختلف دنبال کنید. این روند، از زاویه ثبات و تغییر در وضع دین، پدید آمدن بحران های فکری و اجتماعی، و ایجاد چندگانگی ها در ساختار دین و نیز تغییراتی که منجر به شورش علیه مرکزیت آن می شود، قابل بررسی است. در این زمینه، دنیای اسلام، تجربه خاص خود را دارد و محصول آن از نظر دانشی، علم «فرق و مذاهب» و شناخت مقالات و مذاهب مختلف در طول تاریخ این دین است. در این قبیل آثار، فارغ از جنبه های قالبی و بی خاصیت آن، اهم مسائل مورد اختلاف در هر دو را نشان می دهند. کشف بحران های فکری از دل این آثار، به راحتی به دست می آید. بروز دیدگاه های شگفت تازه توسط برخی از فرقه ها، بیش از هر چیز دیگری در تاریخ تطور فکر در دنیای اسلام ارزش دارد. جالب است بدانیم که بحران های فرقه ای در جهان اسلام در قرون اولیه، یعنی از اول تا ششم و پس از آن در دوره حمله مغول تا صفویه، و زان پس در دو قرن گذشته، هر کدام ویژگی های خاص خود را دارد. به عبارت دیگر، در دوره میانی، هیچ نشانی از بروز فرقه سازی های قرون اولیه نیست و اصولا جهان اسلام از نظر فرقه ای دنیای متفاوتی را با قرون پیش از آن دنبال می کند. خواهیم دید که عصر جدید نیز وضعیت متفاوتی دارد.

۵ . در جریان تغییراتی که در دین پدید می آید، آثار مختلفی را می توان مشاهده کرد. این مسأله به حجم و عمق بحرانی مربوط است که پدید می آید. این بحران چیست؟ به نظر می رسد، دو سویه دارد. یک سویه آن ریشه در گذشته آن دین و وضع رایج و رسمی آن دارد، و سویه دیگر آن، تغییر و جهتی است که در آینده خواهد داشت. به عبارت دیگر، نگاه می کند که چه جایگزینی برای آن وجود خواهد داشت. تغییر چنین نیست که همیشه محبوب باشد، تغییر باید به یک ثبات برسد، چرا که آدمی وضعیت آنارشیستی را در زندگی فکری و عملی خود نمی پذیرد. بدین ترتیب هر نوع بحرانی، یک نوع نقد نسبت به گذشته و نوعی راه حل برای آینده دارد. همیشه و در ظاهر می کوشد تا اساس و لزوم این تغییر را با استدلال نشان دهد، اما فی الواقع، تلاش می کند افراد را قانع کند که پاسخ های گذشته مفید و سودمند و واقعی نبوده، و پاسخ های دیگری باید برای آن یافت. در چنین بستری، انشعاب های فرقه ای محصول بروز بحرانی است که در پارادایم رسمی دین پدید می آید. معترضین تلاش می کنند راه حل های تازه ای را برای حل مشکل ارائه دهند. در اینجا نباید نفوذ افکار قدرت طلبانه یا منازعات سیاسی و لحاف ملایی را فراموش کنیم. اما به هر حال این یک اصل است که هر نوع بحران، الزاما باید زیر پوشش یک توجیه فکری، انتقادی نسبت به وضع موجود و دارای راه حل و لو اجمالی نسبت به حل مشکل و آینده، انجام شود. یعنی حتی اگر اختلاف سیاسی، سبب پدید آمدن یک جریان معارض یا به اصطلاح فرقه شود، مانند آنچه میان امام علی و خوارج بر سر صلح با معاویه پیش آمد، باز هم نیاز به یک توجیه فکری دارد که همانا تعریف کفر و ایمان است که به آن اختلاف پوشش فکری می داد.

فرقه ها چگونه پدید می آیند؟

۶٫ حالا بر اساس این منطق، می توان نگاهی تاریخی به پدید آمدن اسلام و روند ایجاد فرقه ها و احزاب دینی داشت. زمانی که اسلام پدید آمد، خودش اعتراض به وضعیت فکری ـ دینی موجود در جامعه عربی آن روزگار بود. در واقع، نوعی بحران برای اندیشه های نامنسجم و ضعیف جاهلیت وجود داشت، و اسلام توانست، با استناد و تکیه به آن، اساس آن پارادایم را براندازد و نظام فکری تازه ای را ایجاد کند. این نظام فکری جدید که منبعث از آموزه های قرآن و سنت نبوی بود و راه های تازه برای پرسش های عمیق انسانی در باره هستی و انسان داشت، توانست غلبه کند و راهش را ادامه دهد و پارادایم عقیدتی تازه را شکل دهد. این بار، دیالکتیک تازه ای در پارادایم جدید آغاز شد. در جریان شکل گیری نظام و چارچوب یا همان پارادایم جدید، دیدگاه های متعارضی وجود داشت که ما بارزترین آنها را جریان سنی شیعی می دانیم. از نقطه نظر حاکمیت و اکثریت، یکی بر دیگری غلبه کرد، و اما در بطن خود، به عنوان یک اعتراض و بحران آن دیگری را حفظ کرد. در این باره، مورخان ممکن است علل مختلفی را بیان کنند، اما از نظر یک متخصص فرق و مذاهب، و به خصوص از زاویه ای که شرح آن گذشت، مهم این است که پارادایم حاکم سنی، با استفاده از اهرم های مختلف فکری، سیاسی، با استفاده از محدثان و فقیهان، با ایجاد امکانات برای ترویج جریان های فکری خاص و همسو، راه را برای غلبه خود فراهم می کند. با این حال، به دلایل مختلف، یک جریان معارض، که پاسخ های دیگری برای پرسش ها دارد، باقی می ماند و به تدریج تلاش می کند تا بحران را حفظ کند. این بحران فکری، یا سیاسی، چندین پرسش در باره اساس نگره پارادایم حاکم و به چالش کشیدن آن است و منتظر می ماند تا بحران های تازه ای از راه برسد. رهبران معارض می کوشند تا با استفاده از آموزش ها و آموزه های تازه، رهروان جدیدی بیابند که معترضان جدی تر و قدرتمندتری باشند. مجموعه ای از انتقاداتی که امام حسین (ع) در طول حادثه کربلا به دستگاه حاکمه اموی و نظام فکری آن دارد، شاهد بسیار مهمی از وجود بحران های فکری و سوالات بی پاسخ جدی است که وجود دارد. فهرستی از آن اعتراضات را که منجر به بحرانی عمیق شد و حاکمیت اموی را با چالش جدی مواجه کرد، در آن ماجرا می توان مشاهده کرد.

۷٫ این بحران، هرچه عمیق و سوالاتش هرچه جدی تر باشد، شکاف بیشتری در جامعه ایجاد می کند. اگر ساده باشد، و نظام پارادایمی حاکم قوی عمل کند، می تواند آن را از بین ببرد و تنها نشان تاریخی از آن نگاه دارد، اما اگر آن سوالات و بحران ناشی از آن عمیق باشد، و طرفداران بیشتری را جلب کند، این درست، همانجاست که یک گروه تازه شکل می گیرد و با نظام حاکم درگیر می شود. شیعه و خوارج، از نظر سنیان حاکم و اکثریت، اسما دو فرقه هستند که عمیق ترین ریشه های تاریخی را دارند. ریشه هایی که بحران جدی برای دولت اموی و بعدها عباسی بودند. این روند ادامه می یابد و نهایت این بحران دینی و مذهبی، سر از انقلاب های شکست خورده یا انقلاب پیروز عباسی سر در می آورد.

۸ . این روند را در طول تاریخ اسلامی می توان ادامه داد تا به دوره معاصر رسید. در برخی دوره ها، فرقه سازی فاجعه و در حدی گسترده است، به طوری که مثلا در عرض یکی دو سه دهه، ده ها گروه ایجاد می شوند. این پدیده، باید دلایل خاص اجتماعی و سیاسی داشته باشد. مثل روزگارانی است که یک مرتبه چندین مدعی مهدویت در آن ظهور می کنند. در این دوره ها باید بحران پارادایمی که زمینه نوعی انقلاب علیه وضعیت موجود است، جدی باشد. همیشه باید برای کشف دلایل بروز و ظهور جریان های معارض، چه اسمش فرقه باشد چه دین که البته دومی وسیع تر عمل می کند، به عوامل بحران توجه کنیم. عوامل بحران، لزوما سیاسی یا حتی اقتصادی نیستند، گاه صرفا فکری هستند. و در مواردی، آن قدر عمیق هستند که زلزله ای ایجاد کرده و به سرعت برق و باد، طومار جریان قبلی را بر باد می دهند. یافتن آن سوالات اصلی، آن مواردی که نقص و ضعف گذشته را نشان می دهد، بسیار بسیار اهمیت دارد. اینها فارغ از بحران های سیاسی و اجتماعی، در مواردی می تواند جنبه معرفتی داشته باشد، به این معنا که مثلا طی یک دوره، پارادایمی و چارچوبی با اندیشه های خاص باطنی و عرفانی پدید آمده و با استفاده از شرایط سیاسی خاص، نوعی نظام فکری را برای تقویت این پارادایم فراهم کرده است. برای مثال تفسیر خاصی از قرآن داده، احادیث خاصی را ترویج کرده، استادان آن، نگره های خاصی را در تفسیر هستی و جهان و انسان ارائه داده و بسیاری از متون قدیمی تر دین را از جلوی چشمان مردم محو کرده اند. اگر آن آثار زنده شود، و خوانده شود، بحران پدید می آید، درست مثل این که در مقابل قرون وسطای مسیحی، آثار کهن یونانی و روم باستان احیا شد، خوانده شد، و انقلاب شد.

۹٫ این که چرا در یک مقطع خاص، چندین فرقه و گرایش معارض درونی ایجاد می شود، به دلیل همین بحرانی است که پدید می آید. برای مثال، تصور کنید، در فاصله سالهای ۱۲۱۰ تا ۱۲۶۰ ق یعنی طی نیم قرن، چندین جریان معارض در درون جامعه ایران علیه تشیع رسمی شکل می گیرد. جریان هایی که به دلیل عمقی که دارند، تبدیل به فرقه های مستقل می شود. البته تبدیل شدن آنها یا هر مورد دیگر به فرقه مستقل، صرفا به بحث بحران باز نمی گردد، بحران و عمق آن ، دلیل حدوث آن است، اما دلیل بقا، مربوط به یافتن دلایلی برای ادامه بحران، پاسخ ندادن به آن، و مدیریت بحران توسط رهبران آن است، این که آیا توانایی لازم را برای تبدیل آن به فرقه را دارند یا خیر؟ آیا معارضین، توانایی عرضه اندیشه هایی را دارند که هویت مستقل به جریان برساخته شان بدهد و آن را حفظ کند؟ به همین قیاس، رهبری و مدیریت آن جریان پس از ایجاد هم مهم است. این که رهبری اصلی، جانشینان نیرومندی از خانواده یا غیر خانواده خود دارد یا خیر. یک رهبری ضعیف، جریان یا فقه جدید را نخواهد توانست ادامه دهد، کما این که در جریان شکل گیری بابیت، با این که جانشینی رسمی صبح ازل بود، اما بابیت ادامه نیافت و تقریبا نابود شد. صرف این که رهبری ولو برخلاف وصیت باب، به میرزا حسینعلی رسید، او مسیر تازه ای را ایجاد کرده و فرقه بهائیت را با هویت بخشی و مدیریت خاص خود، ادامه داد. در باره دوام شیخیه هم بحث رهبری به دلیل خانوادگی شدن و نظریه رکن رابع که همه را گرد یک نفر فراهم می آورد، بسیار مهم بود، در حالی که نسبت به جریان میرزا محمد اخباری، به رغم نبوغی که او داشت، و آثاری که تولید کرد، به دلیل نبودن رهبری، جریان برساخته او تبدیل به فرقه نشده و در جریان های بابی و شیخی حل شد یا به مسیر رسمی تشیع بازگشت.

۱۰٫ یکی از بسترهای اصلی پیدایش جریان های معارض، استناد به برخی از متون گذشته و قدیمی است. توجه داشته باشیم که در ادیان و مذاهب، تجربه های زیادی از افکار و اندیشه ها و نیز مجموعه ای از عواطف فشرده و تبدیل شده به تاریخ وجود دارد. نحله هایی که بوده اند و از میان رفته اند، اما آثاری از کتاب و اقوال و شعر و تاریخ از آنها برجای مانده است. در دوره های پسین، همیشه این احتمال هست که کسانی با تکیه بر آنها، جریان معارض تازه ای را برپا کنند. یادمان باشد که اهل حدیث که اساس تسنن افراطی هستند، تقریبا در قرن سوم در اوج اما در منطقه ای محدود بودند و به سرعت مضمحل شدند. با این حال، در قرن هشتم، ابتدا ابن تیمیه، و سپس در قرن دوازدهم، محمد بن عبدالوهاب بر اساس همان متون این جریان را زنده کردند. آنها گفتند که آنچه پس از آن پدید آمده، انحرافی بوده و دین و مذهب درست یا همان سنت واقعی، همین متون است. جالب است که ابن تیمیه نتوانست جریان حاکم شود، اما این جریان، بعدها در قرن دوازدهم بار دیگر رواج یافت و طی چند دهه گذشته، به پشتوانه همان متون که در مصر و سپس سعودی منتشر شد، و نیز با حمایت های سیاسی و مالی ناشی از بالا رفتن درآمد نفت جریان سلفیه یا وهابیه، که یک فرقه نحیف و ضعیف قدیمی بود، بار دیگر احیا و زنده شد و این روزها، در عالم اسلام کر و فر شگفتی دارد.

فرقه ها چگونه پدید می آیند؟

۱۱٫ در دوره مشروطه، بحران های تازه ای برای دین و مذهب پیش آمد، اما اینها یک تفاوت عمده با دوره های قبل داشت، و آن این که و لو انتقاد نسبت به آموزه های مذهبی و تاکید روی نوعی بحران بود، اما رویکرد آتی آن عبور از مذهب، و ورود به جریان های نوین فکری سیاسی غربی بود. به عبارت دیگر، فرقه سازی های جدید، دست کم بخش عمده آن، دیگر رویکرد فرقه سازی مذهبی نیست، بلکه ایجاد جماعات و دسته های سیاسی جدید بود که وابسته به فرماسونری یا مارکسیسم یا گرایش های دیگر بودند. در تمام این مدت، نزاع میان دین و اندیشه های مدرن، از یک طرف به تغییراتی روی دینداری و پدید آمدن جریان هایی درون دینی به عنوان روشنفکری دینی و مشابه آن بود، و از طرف دیگر، سبب بروز و ظهور افکار جدید و احزاب و سازمان های فکری تازه ای بود که جای فرقه سازی های قدیم را گرفتند. این البته یک مدل، اما بسیار فراگیر بود که راه حل هایی، از حفظ دین با تفسیرهای خاص و محدود تا براندازی آن را توصیه می کرد. جالب است که حتی در یک جامعه مذهبی شبیه ایران، مخالفت های سیاسی، کمتر مانند قدیم به سمت فرقه سازی مذهبی می رود و بیشتر با مدیریت حزبی و سیاسی در درون نظام و با تقسیم قدرت و امتیازات میانه آنها و نیز با توجه به نوعی موازنه حقوقی میان احزاب که فرهنگ جدید سیاسی غرب توصیه می کند، مسائل حل و فصل شده و به فرقه سازی نمی رسد.

۱۲٫ در میان باورهای مذهبی، جنبه های خاصی وجود دارد که فرقه زاست. به این معنا که بستر و زمینه برای ظهور گروه های معارض فکری که به تدریج و طی پروسه خاصی تبدیل به فرقه می شوند را دارد. معمولا این نقاط، بسته به حساسیت هایی که از جنبه های فکری و سیاسی و اجتماعی دارند، قابل شناسایی است. برای مثال، در دنیای اسلام، ادعای نبوت تازه یا ادعای مهدویت، همیشه نقطه ای با قابلیت بالا برای بروز برای فرقه سازی ها و زمینه مساعدی برای رشد آنها بوده است. دلیل این امر، امکاناتی است که در این ادعا نهفته است. البته در حد ادعای نبوت، به سادگی بنیاد فرقه یا حتی دین تازه ای گذاشته می شود، اما مهدویت، ممکن است صرفا جنبه های اصلاحی ـ در حد ادعا ـ مورد توجه باشد. فراوانی ادعاهای مهدویت در جهان اسلام، ضمن آن که نشان از پدید آمدن بحران های فکری و اجتماعی است، و اما توانسته جای برخی از فرقه سازی ها را هم بگیرد، ضمن آن که گاهی خودش به فرقه جدید تبدیل شده است! همیشه این امکان هست که یک جریان معارض قوی، در یک سیر طبیعی، تبدیل به یک جریان سیاسی معارض قوی شده و به تدریج با تاکید بر جنبه های خاصی از مذهب، آرام آرام خود را از بقیه جدا کند. چنان که قبلا هم اشاره کردم، این مسأله بسته به مدیریت پسینی جنبش پدید آمده است.

۱۳٫ چنان که گذشت، بحران های فکری و هویتی، هر دو می تواند در ایجاد تنش در وضع دینداری و هموار کردن راه تغییر موثر باشد. این مسائل باید شرایط بروز بیابد و در میان عامه چنان تلقی شود که تن دادن به نوعی تغییر در نگرش دینی، راه حل برون رفت از بحران فکری است. این مسائل، همیشه راه های تودرتوی خود را دارد. یک بحران، ممکن است به سادگی از کنار دین رد شود، بدون آن که آسیبی به آن بزند. و اما بحران هایی هم هست، که می تواند بسیار عمیق و برانداز و انقلابی باشد. برای مثال، این که دین مدعی رستگاری و فلاح، نتواند نوعی آرامش اخلاقی و اجتماعی و روحی ایجاد کند، ممکن است زمینه های نوعی بحران معنویت را فراهم کند و راه را برای رشد عرفان های کاذب یا واقعی اما متفاوت با قرائت رسمی دین پدید آورد. در این شرایط، رهبران خاصی نفوذ می یابند که مدعی رهبری این نوع حرکت ها هستند. اینها همیشه در گوشه ای از جامعه وجود دارند، اما در میانه این بحران، اگر درست ظاهر شوند، و مخالفت جدی هم با آنها نشود، می توانند مبدع برخی از جنبش هایی باشند که به تدریج راه را برای تغییر قرائت رسمی دین، یا ایجاد فرقه های جدا فراهم کند. این تحولات، مانند غالب تحولات انسانی، بسته به هزار و یک شرط هستند، اما این به این معنا نیست که نتوان مسیر کلی آنها را با این نوع منطق فرقه سازی، پیش بینی کرد.

۱۴٫ زندگی شهری، همواره از ایجاد فرقه های تازه جلوگیری می کند. این البته کلیت ندارد، اما اشاره به یک وضعیت خاص در شهر که همانا ایجاد تعامل سازنده میان همه گروه ها برای اداره مسائل پیچیده آن است، و همین طور وجود قدرت فائقه دولت برای کنترل، نیز وجود نیروی نظامی و انتظامی و امنیتی، و بسیاری از مسائل، اغلب مانع از رشد جریان های فرقه ای موثر در شهرها می شود. این به رغم آن است که بحران ها هم معمولا در همین نقطه پدید می آید، اما این اشاره، یعنی بروز کمتر فرقه گرایی در شهرهای اصلی، یکی هم به خاطر این است که در آنجا قدرت جدی متولیان پارادایم رسمی دیندرای را داریم که جلوی انشعاب را می گیرد. این فقط برخی از نکات است. از نظر فکری، مساهمت همه در اندیشه عمومی، و رفت و شد عالمان با یکدیگر در مراکز آموزشی، نوعی تقریب فکری و تعقل را در جامعه شهری گسترش می دهد. به علاوه، مانع از تبدیل شدن مسائل فرعی به اصلی می شود که خود یکی دیگر از بخش های منطقه تکثیر فرقه گرایی است. در مقابل و این که بخشی از فرقه گرایی ها، در مناطق دور افتاده راحت تر انجام می شود، نکاتی درست مقابل نکاتی که عرض شد دارد. اگر از همین نکته اخیر شروع کنیم، در مناطق دورافتاده، یک شیخ یا رهبر مذهبی، به سادگی می تواند مسائل فرعی را به اصلی تبدیل کند و به تدریج ساز مخالف با دین رسمی حاکم سر دهد. به علاوه، سطح فهم عمومی پایین تر و امکان سوء استفاده فکری و عاطفی بیشتر است. جنبه های اقتصادی به ویژه از ناحیه طبقات پایین اجتماع که در نواحی غیر شهری ساکن هستند، باز هم زمینه مساعدی بر رشد شورشها است که بسا تبدیل به فرقه شود. عدم وجود تعامل فکری در مناطق دور افتاده، انزوای بیشتر یک فرقه و در نتیجه یافتن هویت تازه و متفاوت را برای آن در بر دارد. نبودن عالمانی که با یکدیگر گفتگو کنند، و بی توجهی به مبانی مشترک، زمینه را برای فرقه سازی در نقاط دور دست بیشتر فراهم می سازد. وجود فرقه های شگفت در مناطق دوردست، کوهستانها و مناطق بسیار دور از مراکز فرهنگی، دقیقا نتیجه زمینه مساعدی است که آن مناطق برای قبول و رشد این قبیل جنبشها داشته و به رغم آن که در آغاز پیوندی با مذهب رایج در شهر داشته، کم کم روی ویژگی های شخصی خود تکیه کرده و از آن جدا شده است. این رویه هم البته وجهی از منطق فرقه سازی است و نباید همه آن تلقی شود.

صهبا منتشر کرد «کریمانه»؛ گزارش دیدارهای رهبر معظم انقلاب با خانواده شهدای استان کرمان

صدای شیعه: یکی از برنامه‌های ثابت رهبر انقلاب در سفرهایی که به استان‌های مختلف کشور داشته‌اند، دیدار با خانوادۀ شهدای آن استان و حضور در منازل آنها بوده؛ که ثابت‌بودن این برنامه در تمام سفرها، نشان از اهمیت موضوع در نظر ایشان دارد.

از سفر سال ۸۴ رهبر معظم انقلاب به کرمان، تابه‌حال کتابی منتشر نشده؛ بااینکه این سفرِ ده‌روزه، یکی از طولانی‌ترین سفرهای حضرت آقا به یک استان بوده است.
کتاب «کریمانه» اولین کتابی‌ است که دربارۀ این سفر منتشر می‌شود؛ البته با سبکی خاص و منحصربه‌فرد. محور اصلی کتاب روایت حضور حضرت آقا در منازل شهداست و برخی اتفاقات دیگر سفر، حوالی همین محور روایت می‌شود.

کتاب «کریمانه» حاصل مصاحبه با خانوادۀ پانزده شهید عزیز استان کرمان است که با رهبر معظم انقلاب دیدار داشته‌اند. شهدای عزیزی که زندگی هریک، معرفت‌آموز است و چراغِ راه. در کنار این ۱۵ شهید، از شهیدی زنده نیز سخن به میان آمده، شهیدی که خادمِ این شهدا در لشکر ۴۱ ثارالله کرمان بوده و در دیدارهای رهبر معظم انقلاب، همراه ایشان: حاج قاسم سلیمانی.

شروع و پایان کتاب معطر است به حکایت بازگشت غواص‌های دست‌بسته و شهدای کربلای ۴٫ این کتاب با لحنی داستانی، اتفاقات را در زمان حال پیش می‌برد و هرجا که سخن از سال ۸۴ به میان می‌آید، با گریزی مناسب، خواننده را به سال ۸۴ می‌برد و وقایع آن سال را نشانش می‌دهد.

کتاب «کریمانه» پس از اهدا به خانوادۀ شهدایی که در کتاب شرح دیدار آنها گفته شد، هم‌اکنون در سایت www.jahadi.ir/na و کتاب‌فروشی‌ها در دسترس و قابل‌ تهیه است. این کتاب در ۳۰۰ صفحۀ رنگی چاپ شده است.

انتهای پیام

راز و رمز ماندگاری عاشورا

نفوذ دشمن از زاویه ای دیگرگروه دین و اندیشه: در یادداشت پیش رو که به قلم سید محمدصادق محمدی وفایی
نگاشته شده، نگارنده یازده دلیل را به عنوان راز و رمز ماندگاری عاشورا آورده است.

به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت که به صورت اختصاصی در اختیار خبرنگار ما قرار گرفته به شرح زیر است:

بیش
از هزار و چند صد سال قبل امام حسین (ع) در حالی که بیش از پنجاه سال از
عمرش گذشته بود حجش را ناتمام گذاشت و با یاران اندکش به کربلا رفتند.در
همان زمان افراد زیادی با بیانها وانگیزه ها و ادبیات متفاوتی در مقابل آن
امام ایستادند تا شاید از حرکت کربلایی او و یارانش جلوگیری کنند.
ابوسعید خدری به امام حسین(ع) گفت :لاتخرج علی امامک؛ از حاکم زمان سرپیچی نکن.
مسعود بن مخرمه گفت فریب مردم عراق را نخور.
عمربن عبدالرحمن بن هشام گفت : به عراق نرو زیرا مردم بنده ی دینار و درهمند و درهم دینار نیز در دست حکومت است .
عبدالله بن عباس گفت به کوههای یمن بروید زیرا منطقه کوهستانی است و شیعیان پدرت در آن منطقه بسیارند
و عبدالله بن جعفر گفت ای حسین تو روح هدایت و امیرمومنین هستید.اگر در عراق کشته شوی از آن ترسم که نور زمین هم خاموش گردد.و…
آن
امام انتقادات و پیشنهادات را گوش کردند، ولی چون بصیر به امور بودند و به
نقشه ی الهی و هدف خود ایمان داشتند ، راه کربلا را در پیش گرفتند. بعد از
جریان کربلا ، قتل و کشتارهای فراوانی آنهم در مقیاسی بسیار گسترده تر
اتفاق افتاد . در همین عصر ،فقط در چند دقیقه قریب به دو هزار نفر (آنهم
جوان) در پایگاهی از عراق در آتش جهل داعشیان جان دادند! در همین سال ۹۴ که
گذشت، داعشیی سر ۳۸۷ نفر را برید ! در سوریه نیز صدها هزار نفر جان داده
اند . افرادی الله اکبر گویان شیعیانی را زنده و دست و پا بسته ، به آتش
سپردند و ذره ذره و جرعه جرعه زجر و درد و مرگ به کامشان ریختند ! و…اما
با این حال همه ی این بی رحمی و قتل و کشتارها فراموش خواهند شد ولی حادثه ی
کربلا که چند صدسال از آن می گذرد ، کهنه نشده است و نمی شود و داغ آن
عزیزان بر دلها سنگینی می کند و حتی اربعین آن عاشورائیان میلیونها دل را
کربلایی می کند.
حال پرسش اصلی این است قیامی که بر خلاف حکومت عصر خود
شکل گرفت و این همه مخالف و منتقد داشت ، چگونه و به چه ادله ای ماندگار
شد؟ در مورد راز و رمزها و علل ماندگاری عاشورا می توان گفت:

یکم: اخلاص و انگيزه الهي
اخلاص
درجاتی دارد و اخلاص امام حسین (ع) و یارانش در روز عاشورا مثال زدنی
است.آن امام در چند ساعت هر چه داشت براي خدا و در راه احياي دين و سنت
رسول الله(ص) خالصانه فدا كرد . قيام آن امام رنگ و بوي دنيا نداشت تا
فناپذير گردد . آن امام فرمودند «اني لم اخرج اشرا و لابطراً و لا مفسداً و
لا ظالماً و انما خرجت لطلب الاصلاح في امه جدي » ؛ هدف من براي قيام، ظلم
و فساد و فتنه‌گيري نيست بلكه فقط براي اصلاح امت جدم رسول خداست و در اين
راه، جان خود را براي نجات بندگان خدا و هدايت آنها نثار كرد. و بذل مهجته
فيك ليستنقذ عبادك من الجهاله و حيره الضلاله.»

دوم : ماندگاری عاشورا ناشی از ماندگاری دین است
هدف
دشمنان اسلام از به شهادت رساندن امام حسین(ع) نابودی دین و فراموشی امام و
قیام او بود ازاینرو یزید بعد از شهادت عاشورائیان ، سرْخوش از این پندار
خام، بر طبل نابودی دین کوفت و گفت دین و حکومت از بازیچه‏های بنی‏هاشم بود
و اکنون جز افسانه‏ای از آن بر جای نمانده است. نه وحیی نازل شده و نه
خبری آمده است. لعبت هاشم بالملک فلا خبر جاء و لا وحى نزل
یزیدیان چون
می خواستند دین و راه امام فراموش شود ، زائرهای امام را شکنجه می کردند و
قبر امام را بارها شخم کردند.اما فداکاری همه جانبه آن امام در کربلا دین
را زنده کرد و لازمه دینی که به خون آن امام و یاران مخلصش زنده شده،است آن
است که هرگز اجازه نمی دهد هدف و داغ آن عزیزان کهنه و یا فراموش شود.وقتی
در رگهای دین خون آن امام و یارانش جریان دارد می توان گفت تا دین هست
امام و یارانش نیز ماندگارند. آری آنان خواستند با دهانشان نور الهی را
خاموش کنند «يريدون ليطفوا نورالله بافواههم والله متم نوره و لو كره
الكافرون» اما خداوند نور خود را کامل می کند هرچند کافران خوش نداشته
باشند.
حضرت آيت الله جوادي آملي فرموده اند: «با این که در بستر تاریخ
کشتار بیرحمانهٴ زیادی رخ داده است و همهٴ آن جنگ‏ها و جنایت‏ها در لا به
لای کتاب‏های تاریخ دفن شده است و محققان باید نبش تاریخ کنند تا زوایای
تاریک آن‏ها روشن و دانسته شود که در قرن‏های گذشته بر این مرز و بوم چه
گذشته است. اما صرف مظلوم بودن افراد مقتول، موجب ماندن آنان در حافظهٴ روز
گار نمی‏شود. بسیاری از مظلومان و ستمدیدگان تاریخ فراموش شده‏اند و اکنون
نامی از آنان برجای نمانده است؛ کسی که برای کشورگشایی و هدف‏های غیر
خدایی می‏جنگد، در تاریخ مدفون می‏شود. تنها واقعه‏ای که چونان نگینی بر
انگشتری تاریخ می‏درخشد و قدر اول آسمان جهاد و اجتهاد و قیام و اقدام است،
همانا واقعهٴ عاشوراست؛ زیرا سالار شهیدان برای احیای دین خدا قیام کرد و
از آن‏جا که دین الهی «حیّ لایموت» است، احیاگر دین نیز هرگز نمی‏میرد و
نامش برای همیشه بر جریدهٴ عالم ثبت است.پس از واقعهٴ کربلا و شهادت امام
حسین (علیه‏السلام) و یارانش، امویان چنین می‏پنداشتند که اسلام نابود شده
است و دیگر نشانی از آن برجای نخواهد ماند.»
سخن قران کریم هم در این
باره خواندنی است که می فرماید: «ما عندكم ينفد و ما عندالله باق» ؛ آنچه
كه نزد شما باشد سرانجام فاني و نابود مي‌شود اما آنچه كه نزد خدا باشد و
رنگ بوي خدايي بگيرد همانند ذات پاكش جاودانگي پيدا خواهد کرد.
بنابراین
یاد و نام کربلا و عاشورائیان ، باید جاودانه بماند. پيامبر اعظم (ص)
فرموده اند : ان لقتل الحسين (ع) حراره في قلوب المؤمنين لن تبرد ابد.
همانا شهادت حسين حرارت و شعله‌اي در قلب‌‌هاي مؤمنين ايجاد كرد كه هرگز
سرد نخواهد شد.

سوم: همگامی با فطرت
استاد مطهری فرموده اند: «هر
مبارزه ای پشتوانه پایداری می خواهد تا آن را علی رغم همه مشکلات پیش ببرد و
به ثمر برساند و پشتوانه پایدار هر مبارزه ای در درجه اول این است که خود
مبارزه حق و عادلانه باشد، اگر خود مبارزه حق و عادلانه باشد، بی تردید
ضمیر مردم را جذب می کند و بر ضد ستمگران به حرکت می آورد و دیر یا زود به
پیروزی عملی هم نایل می گردد و رمز موفقیت امام حسین (ع) این بود که مردم
را به توحید و عدالت دعوت می کرد و چون این دعوت با فطرت مردم هماهنگ بود،
از این رو به آسانی توانست انسانهای هدایت پذیری را مانند حر جذب کند . نفس
دعوت امام حسین (ع) و حرکت او همگام و همزمان با فطرت بود . به هنگامی که
او حرف می زد چنان بود که گویی از زبان مردم سخن می گوید . و اصولا فطرت
خدایی آدمی مخالف ظلم و خیانت است و حسین (ع) مردم را به همان زمینه فطرت
که دعوت به پاکی و صداقت است فرا خواند، بدین سبب نهضت او پایدار و جاودانه
مانده است .»

چهارم : شیوه ی قتل امام حسين (ع)
گرچه بسیاری از
عزیزان رسول الله (ص) از صراط شهادت به آخرت هجرت کردند اما بي ترديد نحوه ی
به شهادت رساندن امام حسین(ع) ، با آن شيوه فجيع، واقعه اي غيرمنتظره و بي
پيشينه بوده است. هرچند امام حسن عليه السلام نيز پيش از امام حسين عليه
السلام به دست كين به شهادت رسيده بود اما ظواهر امر به گونه اي بود كه مي
شد آن را انكار كرد و نيز قضيه امام حسن عليه السلام هرگز مانند عاشورا
آشكار و در ملأعام نبوده است. علاوه بر این عرب تا قبل از آن قیام به اصولي
مقيد بود از جمله اينكه در جنگ به كودكان و زنان و پيران تعرض نمي كرد.
بستن آب بر روي سپاه امام حسين، كشتن طفل شش ماهه، رفتار ناخوشايند آنان با
اسراء، تعرض به جنازه ها از موجبات ماندگاري واقعه عاشورا بود.

پنجم: قرباني كردن بهترینها (خانواده)
حضور
اعضاي خانواده در ميان همراهان امام حسين عليه السلام عنصر ديگري بود كه
حادثه كربلا را يگانه كرد. حضور تمامي اعضاي خانواده اعم از خردسالان،
بيماران و زنان در صحنه كربلا با وجود اينكه امام به پايان كار خود وقوف
داشت هيبتي ديگر به جريان عاشورا داده است خصوصاً اينكه همينان پس از اسارت
و حضور در ميان مردم به ترسيم آنچه روي داده پرداخته و شبانه روز به
يادكرد آن واقعه مشغول بودند.

ششم : عوامل اخلاقی
اخلاق یکی از ابعاد
اصلی دین اسلام است که تکمیل ارزشهای اخلاقی و جهت خدایی بخشیدن به صفات و
رفتار انسانها از اهداف عمده بعثت انبیا است . تصحیح منش و رفتار انسان و
کاشتن بذر کمالات اخلاقی و خصال متعالی انسانی در نهاد جان انسانها، بخشی
مهم از رسالت پیامبر و امامان را تشکیل می دهد . یکی از شایسته ترین مظهر
صفات انسانی در نهضت حسینی تجلی یافت . و حادثه کربلا و سخنان گهربار امام
حسین (ع) و ظهور روحیات و خلق و خویی خدایی در حماسه عاشورا منبع ارزشمند و
ماندگاری برای آموزش اخلاق و الگوگیری در زمینه خودسازی، سلوک اجتماعی،
تربیت دینی و کرامت انسانی است.

هفتم : استواري امام و پافشاري بر اصول

در
طول تاريخ انسان هاي بزرگي همواره وجود داشتند كه به اهداف خود معتقد
بودند و به هيچ روي از اصول خويش دست برنداشتند و حتي جان خويش را بر سر آن
نهادند اما به راستي جريان امام حسين عليه السلام بي نظير است. حسين عليه
السلام به حكم وظيفه ديني و مسئوليت انساني با استواري هرچه تمام بر اصول و
عدم نرمش در مقابل دشمنان در تمام تاريخ بي بديل است. اصرار امام بر رد
پذيرش بيعت، عدم توجه به نصايح ديگران، آگاهانه به مرگ نزديك شدن، اعتقاد
واقعي به اصول و… فضايي آفريد كه هرگز مشابهي نيافت.
امام حسین (ع)
فرموده اند : «یا اخی و الله لو لم یکن فی الدنیا ملجا و لا ماوی لما بایعت
یزید بن معاویة؛ برادرم! اگر در دنیا هیچ پناهگاهی هم نداشته باشم، هرگز
با یزید بیعت نخواهم کرد .»

هشتم : امام آخرین نفر پنج تن بود
از پنج
تن آل عبا فقط امام حسین(ع) زنده بود .به همین دلیل حضرت زینب (س) از او
به بقیه الماضین تعبیر کرده است.بنابراین شاید بتوان گفت شهادت آن امام در
کربلا گویا شهادت همه ی پنج تن بوده است و حق آن است شهادتی که در مقیاس
پنج تن آل عبا اتفاق افتاده است، هرگز فراموش نشود.

نهم : نقش رسول خدا در ماندگاري عاشورا
پيامبر
اکرم(ص) قبل از تحقق حماسه عاشورا مسئله شهادت امام حسين را متذكر و
فضاسازي لازم را آغاز نمود لذا وقتي كه امام حسين (ع) در حالي كه نوزاد بود
خدمت پيامبر اكرم آوردند حضرت او را بوسید و فرمود هر كس به زيارت او برود
ثواب يك حج مرا دارد. همچنانكه فرمود : هر كس براي حسين گريه كند يا
ديگران را به گريه وادارد يا خودش را به گريه بزند بهشت بر او لازم است .
روايت ان لقتل الحسين حراره في قلوب المومنين لن تبرد ابدا . از پيامبر
رحمت است كه همانا با شهادت حسين حرارتي در قلوب مومنين ايجاد مي‌شود كه
هرگز سرد نخواهد شد.
آن پیامبر(ص) در يك بيان نوراني دیگر به ماندگاري
عاشورا در طول تاريخ اشاره نمود و چون جريان شهادت امام حسين (ع) را براي
دخترش فاطمه (س) بيان فرمود حضرت زهرا گريه شديدي كرد و عرضه داشت متي يكون
ذلك پدرجان اين واقعه در چه زماني اتفاق مي‌افتد. پيامبر خدا فرمود في
زمان خال مني و منك و من علي : در زماني كه نه من هستم نه علي و نه تو،
گريه فاطمه شديد شد و عرض كرد پس چه كسي بر حسين من گريه مي‌كند و عزا ، بر
پا مي‌نمايد .فقال النبي (ع) يا فاطمه ان نساء امتي تبكين علي نساء اهل
بيتي و رجالهم يبكون علي رجال اهل بيتي يجدّدون العزاء جيلاً بعد جيل في كل
سنه.» اي فاطمه زنان امت من بر اهل بيت حسين و مردان امت من بر مردان
كربلا گريه مي‌كنند آنها نسل به نسل در هر سال پرچم عزاي حسين تو را بر پا
مي كنند.

دهم : نقش اهل بيت در ماندگاري عاشورا
يكي ديگر از عوامل
مسلّم جاودانگي‌ عاشورا تلاش مستمر و سيره عملي ائمه (ع) در اقامه عزاي
سالار شهيدان مي‌باشد. اهل بیت در مناسبت‌هاي مختلف به بيان اهميت عزاداري و
زيارت امام حسين (ع) مي‌پرداختند، تبيين اهداف قيام امام حسين (ع) ،
جلوگيري از تحريف عاشورا، بيان حقايق و عمق جنايت بني‌اميه، رسوا نمودن
دستگاه بني‌اميه ، برگزاري مجلس عزاي امام حسين (ع) ، ترغيب و تشويق بر
اقامه عزاي سالار شهيدان ، ذكر فضائل عزاداري و گريه بر حسين ، زيارت امام
حسين از اقدامات بسيار مؤثر اهل بيت (ع) در ماندگاري حماسه عاشورا است .
عزاداري
حضرت زينب در قتلگاه كه به نظر شهيد مطهري براي اولين بار مجلس عزاي حسين
را پر پا كرد ، تا لحظه ورود سفيران كربلا به كوفه و شام و خطابه‌هاي آتشين
و شجاعانه حضرت زينب و امام سجاد(ع) و گريه‌هاي طولاني امام سجاد (ع) در
مدينه و سفارش امام باقر (ع) به برگزاري مجلس عزاداري در منا ، برگزاري
مجالس عزا توسط امام صادق (ع) و امام رضا (ع) و ديگر ائمه و زيارت ناحيه
مقدسه امام زمان (عج) همه در پويايي عاشورا نقش اساسي داشته‌اند.

یازدهم : نقش ايران در ماندگاري عاشورا

علاوه
بر نقش علما و مومنین يكي از عوامل ماندگاري و گسترش عزاداري اباعبدالله
الحسين (ع) مردم ولايتمدار ايران اسلامي بوده اند . در كتاب امام حسين و
ايران به نقش اساسي ايرانيان در جاودانگي عاشورا اشاره شده است . بار
تولومو عقيده دارد ايرانيان در سال ۶۱ هجري قمري آماده شدند كه به امام
حسين (ع) كمك كنند تا به ايران بيايد و حاكم ايران شود .حضور ايرانيان در
قيام مختار بر همگان روشن است وقتي كه مختار به دست مصعب‌بن زبير كشته شد
مصعب اعلان كرد هر كس با مختار بود اگر پرچم سفيد بگيرد در امان است
نوشته‌اند حدود ۸۰۰۰ نفر با پرچم سفيد آمدند مصعب گفت ايرانيان جدا شوند.
۷۳۰۰ نفر به عنوان ايراني جدا شدند دستور داد همه را بكشند گفتند اي امير
خودت اعلان كردي درامان هستند، گفت ايرانيان اعتقاد قلبي و راسخ به علي (ع)
و بچه‌هاي علي دارند وجود آنها موجب دردسر است.
حتي زنان ايراني از
جمله مازندراني ها براي مختار طلا و جواهرات خود را ارسال كردند تا هزينه
سربازان مختار تأمين شود و در خون خواهي حسين (ع) سهيم باشند. مارسلين
مي‌گويد از سال چهلم هجرت كه علي‌بن‌ابيطالب (ع) زندگي را بدرود گفت ،
معاويه و پسرش يزيد ايرانيان را در فشار گذاشتند و به هر ايراني ظنين‌
مي‌شدند بي‌درنگ آنها را به قتل مي‌رساند اما ايرانيان چند دژ تسخير ناپذير
داشتند كه عمال معاويه و يزيد نمي‌توانستند در آن دژها نفوذ كنند و يكي از
دژها مازندران و ديگري گيلان بود.

عربستان درصدد تحریک مسلمانان جهان علیه انصارالله یمن است توطئه سعودی‌ ـ اسرائیلی علیه مکه

صدای شیعه: عربستان‌سعودی بتازگی مدعی شده است  یک فروند موشک را که از استان صعده یمن به طرف مکه مکرمه شلیک شده، در ۶۵ کیلومتری مکه رهگیری و منهدم کرده است. محمد عبدالسلام، سخنگوی رسمی جنبش انصارالله، روز جمعه در واکنش به این ادعای عربستان تأکید کرد: «نظام سعودی که مدعی است یک موشک شلیک شده از سوی یمن را در ۶۵ کیلومتری مکه مکرمه رهگیری و سرنگون کرده است، می‌توانست به طور مستقیم اسم شهر جده را به عنوان هدف نظامی موشک برکان۱ ذکر کند، نه اینکه برای تحریک احساسات مسلمانان، نام مکه را ذکر کند و یک رسوایی رسانه‌ای به بار بیاورد». وی خاطرنشان کرد: «مردم یمن بسیار بیشتر از مزدوران سعودی آمریکا، به حفظ حرمت مقدسات اسلامی پایبندند.» سخنگوی رسمی انصارالله یمن افزود، سنگر گرفتن سران عربستان در پشت اماکن مقدس تبلیغات رسانه‌ای بیش نیست. در همین حال، شیخ ماهر حمود، دبیرکل اتحادیه علمای مقاومت، ادعای عربستان درباره شلیک موشک یمنی به مکه مکرمه را مضحک و به هدف تحریک مسلمانان توصیف کرد. وی اظهار داشت،  موضوع خنده‌دار اینجاست که می‌گویند یمنی‌ها مکه را هدف قرار می‌دهند در حالی که اگر نقشه را ببینید، مکه و جده در ۲ جهت متفاوت قرار دارند. براساس تصاویری که نیروهای رصد یمنی در رسانه‌ها پخش کردند، موشک برکان۱ به صورت دقیق به فرودگاه عبدالعزیز در جده اصابت کرده است و وزارت دفاع یمن نیز ضمن تایید حمله موشکی یمن به فرودگاه جده، از اصابت دقیق موشک برکان۱ به فرودگاه عبدالعزیز و خسارت‌های جدی که به این فرودگاه وارد آمده و تلفات انسانی آن، خبر داد و این حمله یگان موشکی ارتش و کمیته‌های مردمی یمن را پاسخی به جنایت‌های روزمره عربستان‌سعودی در کشورش نامید. در این میان، برخی منابع ابعاد دیگری از این ادعای سعودی‌ها و ربط دادن حمله موشکی اخیر به شهر مکه مکرمه را فاش کردند. طبق گزارش تلویزیون العالم، یک منبع ارشد امنیتی در کشورهای عربی فاش کرد مقامات سعودی با همکاری صهیونیست‌ها به دنبال هدف قرار دادن مکه مکرمه از مناطق مرزی یمن هستند. این منبع تأکید کرد که عربستان‌سعودی به دلیل ناتوانی در مقابله با نیروهای مشترک ارتش و کمیته‌های مردمی یمن در مناطق مرزی، اکنون به دنبال آن است که انصارالله را به تلاش برای هدف قرار دادن اماکن مقدس و مکه مکرمه متهم کند.
تصاویر موشک خوردن جده
تصاویر منتشر شده توسط پایگاه اطلاع‌رسانی جنگی یمن ثابت می‌کند بخشی از فرودگاه بین‌المللی جده در حال سوختن در آتشی عظیم است که تنها ممکن است بر اثر انفجار ایجاد شده باشد. با وجود دروغ‌پراکنی سعودی‌ها مبنی بر  اینکه پنجشنبه‌شب گذشته موشک بالستیک ارتش یمن را حوالی مکه رهگیری و منهدم کرده‌اند اما تصاویر اعلام‌الحربی یمن نمایانگر چیز دیگری است. این تصاویر که از منابع نظامی سعودی به دست آمده و کمتر از یک شبانه‌روز پس از اصابت یک فروند موشک «برکان یک» ساخت یمن به بخش نظامی فرودگاه «ملک عبدالعزیز» در بندر جده عربستان منتشر شده‌، نشان می‌دهد محوطه‌ای وسیع و احتمالا مملو از ادوات نظامی در فضای پشت ساختمان پایگاه هوایی مزبور در تاریکی شب غرق در شعله‌های بلند آتش است و نیروهای آتش‌نشانی برای خاموش کردن آتش در محل حاضر شده‌اند. به گزارش شبکه المسیره (ارگان انصارالله) شرف غالب لقمان، سخنگوی رسمی نیروهای مسلح یمن، عملیات موشکی ارتش و کمیته‌های مردمی را براساس اصول علمی و نظامی دانست که ضامن هدف‌گیری صددرصدی مراکز حیاتی سعودی‌هاست و بیشترین خسارت را به دشمن وارد می‌کند.
گرسنگی شدید یک میلیون کودک یمنی
با ادامه جنایات و تجاوز نظامی ۱۹ ماهه ائتلاف به یمن، آژانس کودکان سازمان ملل در گزارشی اعلام کرد بیش از
۵/۱ میلیون کودک یمنی با سوءتغذیه و گرسنگی شدید روبه‌رو هستند و نیمی از جمعیت این کشور نیز در فقر زندگی می‌کنند. به گزارش رویترز به نقل از یونیسف، بیش از ۳۷۰ هزار کودک یمنی با خطر گرسنگی و سوءتغذیه شدید مواجه هستند. در چنین شرایطی تنها کمک‌های فوری می‌تواند مانع از مرگ کودکان یمنی شود. همچنین به گفته سخنگوی برنامه جهانی غذا «شرایط میدانی بسیار بدی در یمن وجود دارد. زمانی که مادرانی را می‌بینید که غذای کافی برای سیر کردن کودکان ندارند، این صحنه‌ها تنها قلب را می‌شکند. دیدن این صحنه‌ها در قرن ۲۱ واقعا شوک‌آور و وحشتناک است». در مجموع نیمی از کودکان یمنی با کوتاهی قد و عدم رشد مناسب روبه‌رو هستند. براساس آمارهای سازمان ملل، بیش از ۷ میلیون نفر در یمن بشدت به کمک‌های غذایی نیاز دارند. حتی قبل از تجاوز نظامی رژیم ریاض، یمن یکی از بالاترین نرخ سوءتغذیه در جهان را داشته است.
 

عربستان باز هم در شورای حقوق بشر
گزینش مجدد عربستان به عنوان یکی از اعضای شورای حقوق بشر سازمان ملل، اعتبار این شورا را به کلی زیر سوال برده است.  رژیم سعودی که در صدر رژیم‌های ناقض حقوق بشر و سرکوبگر قرار دارد در یک فرآیند کاملا سوال‌برانگیز- و با خریدن آشکار آرا- عضویت خود در شورای حقوق بشر را که در سال ۲۰۱۳ آغاز شده بود تداوم بخشید. این شورا ۴۷ عضو دارد که یک‌سوم اعضای آن سالانه با رای‌گیری مجدد انتخاب می‌شوند. اما رژیم جنایتکار ریاض در حالی در رای‌گیری امسال بار دیگر انتخاب شده که طی سال ۲۰۱۶، دو بار پرونده‌هایی مبنی بر جنایات عربستان در یمن در سازمان ملل گشوده شده است. آخرین پرونده مربوط به ۳ هفته پیش و حمله به یک مراسم ختم در صنعا بود که صدها شهروند یمنی را به شهادت رساند.  این در حالی بود که عربستان در سال ۲۰۱۵ در میان بهت و سپس خشم نهادهای مستقل حقوق بشری به ریاست این شورا هم رسید.  فریبکاری، بیشترین ضربه وارده به اعتبار نهادی است که پایبندی به اصول اخلاقی سازمان ملل متحد را نشان می‌دهد. هیلل نویر، مدیر اجرایی سازمان غیردولتی دیده‌بان حقوق بشر چندی پیش گفته بود: «این شرم‌آور است که سازمان ملل متحد کشوری مانند عربستان‌سعودی را برای عضویت در این شورا انتخاب کرده است.» کارشناسان حقوقی بر این باورند که دلارهای نفتی و سیاسی‌کاری‌ها روند عضویت در نهادهای حقوق بشری را شکل می‌دهد.

منبع: وطن امروز

انتهای پیام

پیام تسلیت حضرت آیت الله سید محمد مهدی موسوی خلخالی در پی ارتحال مرجع عالیقدر حضرت آیت الله طباطبایی قمی رضوان الله علیه

در پی درگذشت حضرت آیت الله سید تقی طباطبایی قمی از مراجع کربلا، حضرت آیت الله سید محمد مهدی موسوی خلخالی با صدور پیامی درگذشت این مرجع عالیقدر را تسلیت گفتند.

بسم الله الرحمن الرحیم

انّا لله و انّا الیه راجعون

اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمة لایسدّها شیء الی یوم القیامه

با کمال تاسّف و تاثّر مطلع شدیم که فقیه اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام حضرت آیت الله آقای حاج سید تقی طباطبائی قمی قدّس سرّه در جوار مولایش ابی عبدالله الحسین علیه السلام دعوت حق را لبیک گفته و به دیار باقی شتافتند

آن عالم برجسته، خلف صالح مرجع و زعیم بزرگ عالم تشیع مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین طباطبائی قمی رضوان الله علیه بود که عمر شریف خود را در ترویج معارف حقّه اهل بیت سپری نمود

اینجانب در جوار مقدس حضرت علی بن موسی الرضا صلوات الله و سلامه علیه علوّ درجات آن فقید سعید را در خدمت اجداد مطهرش علیهم السلام مسئلت دارم و این ضایعه بزرگ را به محضر شریف حضرت بقیه الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه و به حوزه های علمیه و شاگردان و بیت شریف به خصوص آقازادگان محترم ایشان و به عموم مؤمنین و ارادتمندان به بیت طباطبائی قمی تسلیت عرض می نمایم

سیّد محمّد مهدی موسوی خلخالی

المشهد الرضوی ۲۵ محرم الحرام ۱۴۳۸

انتهای پیام

آغاز پویش مردمی بافت لباس گرم؛ کلاه می‌بافم برای برادر مدافع حرم

صدای شیعه: زمانی بود که اسم‌ورسم «مدافعان حرم» برای ما تعریف‌نشده بود. رزمنده‌هایی که بی‌هیچ ادعایی کشور امن و آرام خودشان را ترک می‌کردند تا فریاد کمک خواهی مردم مظلوم کشورهای مسلمان را بی‌جواب نگذارند. می‌رفتند تا حرم مطهر ائمه و بزرگان دین ما در سوریه و عراق سالم بماند و از طرف دیگر امنیت مرزهای کشورمان به خطر نیفتد. همه این‌ها در حالی بود که بیشتر ما از حضور این آدم‌ها در جبهه مقاومت بی‌خبر بودیم.

زمستان امسال اما دل‌های مدافعان حرم گرم‌تر از سال‌های قبل است. حالا ایرانی‌ها لزوم حضور نیروهای ایرانی در سوریه را درک کرده‌اند، زندگی و آرمان‌های شهدای مدافع حرم را بیشتر می‌شناسند و در هر مراسم معنوی، دعای دسته‌جمعی مردم ایران، سلامتی و پیروزی مدافعان حرم و آزادی مردم مظلوم کشورهای جنگ‌زده است؛ اما این‌همه قصه همدلی و همراهی مردم ما نیست. مثلاً مردم سراسر کشور می‌توانند برای مدافعان حرم لباس گرم ببافند و همراه یک دست‌نوشته برای مدافعان حرم بفرستند. سال قبل جشنواره فیلم عمار و دعوت عمومی «ننه عصمت» مادربزرگ مهربان یزدی، بانی شرکت مردم در این پویش شد. امسال هم اعضای ستاد بزرگداشت شهدای مدافع حرم منطقه ۱۱ برای اولین بار تصمیم گرفته‌اند طرح بافت شال و کلاه برای مدافعان حرم را منظم‌تر و زودتر از رسیدن زمستان شروع کنند. در ادامه گزارش ما از این مراسم صمیمانه را می‌خوانید:

با هر گره‌ای که به عشق رزمنده‌ها می‌زنم، با آنها درد دل می‌کنم

روی تریبون سالن مسجد ولیعصر (عج) چند ردیف کلاه بافتنی چیده‌اند. مراسم از ساعت ۹ صبح شروع‌شده و تا ساعت ۱۲ و برگزاری نماز جماعت ظهر ادامه دارد. چند خانم پا به سن گذاشته در ردیف‌های اول مشغول بافتن هستند. همان‌طور که بامهارت رج به رج کلاه را می‌بافند و جلو می‌روند، حواسشان به صندلی‌های اطراف هم هست. هر دختر جوانی را که در نزدیکی‌شان می‌بینند صدایش می‌زنند تا روش اصولی بافت کلاه را به او هم یاد بدهند! خانم فرهادی ۶۳ ساله و از اهالی همین محله است: «ببین مادر! من که اصلاً نمی‌توانم یک‌گوشه بشینم! همیشه دوست دارم فعال باشم. زمان جنگ هم توی همین مسجد با خانم‌ها جمع می‌شدیم و برای جبهه‌ها کمک می‌فرستادیم. مربا درست می‌کردیم یا لباس‌های رزمنده‌ها را رفو می‌کردیم. آن زمان بچه‌هایم کوچک بودند، ولی هر طوری بود کارهایم را به‌موقع انجام می‌دادم که به مسجد برسم.»

اشک چشم‌هایش را پاک می‌کند و می‌گوید مگر می‌شود بدون نیت این کلاه‌ها را ببافی؟! «وقتی دانه‌دانه این‌ها را می‌بافم با رزمنده‌ها و شهدا حرف می‌زنم. می‌گویم قربانتان بروم! شما این‌ها را روی سرتان می‌گذارید و در آن سرما برای دفاع از ما و حرم حضرت زینب (س) می‌جنگید. اگر بخواهم یادداشتی برایشان بنویسم، می‌گویم دوستتان دارم و به عشق شما پسرهایم این‌ها را بافته‌ام. به عشق اینکه وقت زیارت به‌جای من هم به حضرت زینب (س) سلام بدهید.» خانم فرهادی از آن‌هایی که می‌گویند مدافعان حرم رقم‌های میلیاردی می‌گیرند، حسابی شاکی است. می‌گوید این حرف‌ها اصلاً منصفانه نیست و این بچه‌ها در آن شرایط خیلی مظلوم هستند. حتی پرس‌وجو کرده که اگر خانم‌ها را هم اعزام می‌کنند، حاضراست برود آنجا و برای رزمنده‌ها آشپزی کند.

شهادت دوستانمان، بهانه شروع این طرح بود

مسجد ولیعصر (عج) در زمان دفاع مقدس هم از پایگاه‌های اصلی جمع‌آوری کمک‌های مردمی به جبهه‌ها بوده است. حضور نیروهای ایرانی در جبهه مقاومت سوریه و شهادت «علی آقا عبداللهی»، یکی از بسیجی‌های فعال این مسجد در آنجا، بهانه‌ای می‌شود تا جوان‌های محل به فکر بیفتند تا پایگاهی مردمی برای معرفی این شهدا و همراهی با مدافعان حرم ایجاد کنند. «حسین عباسپور» جوان ۲۷ ساله‌ای است که مسئولیت «ستاد بزرگداشت شهدای مدافع حرم منطقه ۱۱» را بر عهده دارد. فارغ‌التحصیل کارشناسی فقه و مبانی حقوق است و رفاقتش با شهید علی آقا عبداللهی به‌واسطه هم‌محله‌ای بودن از زمان کودکی شروع‌شده و تا بعد از تأهل هر دو نفر ادامه داشته است. شاید همان عقد اخوتی که در روز عید غدیر با علی خوانده بود، باعث می‌شود باوجود ناملایمات سر راهش، برای فراموش‌نشدن نام او در محل تلاش کند. بعد از چند ماه پیگیری با کمک دوستانش موفق می‌شوند این ستاد را زیرمجموعه ناحیه مقاومت بسیج سلمان فارسی راه بیندازند: «ما الآن سه شهید و سه جانباز مدافع حرم در این منطقه داریم. فعالیت جدی ما از هفته دفاع مقدس امسال شروع شد. به همین مناسبت در بوستان دانشجو نمایشگاهی به نام «یاد یاران» برگزارشده بود و ستاد ما هم آنجا یک غرفه داشت. آنجا سه شهید مدافع حرم منطقه ۱۱ را معرفی کردیم: شهید علی آقا عبداللهی، شهید مرتضی کریمی و شهید داریوش درستی که هر سه از شهدای جاویدالاثر هستند. از خانواده این عزیزان و شهید جاویدالاثر، مجید قربان خانی هم تجلیل شد.»

عباسپور و دوستانش همان‌جا طرح بافت کلاه برای مدافعان حرم را شروع می‌کنند و درنهایت با همکاری مردم، صد کلاه برای فصل سرما بافته می‌شود. بعدازآن هم با توزیع کاموا در مجالس و دورهمی‌های زنانه و تبلیغات در کانال تلگرام (@modafean11) این طرح را ادامه می‌دهند تا با کمک مردم و در زمان کوتاه‌تر، تعداد بیشتری کلاه ببافند: «از مشهد، مراغه، بندرعباس، یزد، مشهد اردهال و… پیام می‌دادند که دوست دارند در جنبش کمک به مدافعان حرم سهم داشته باشند. همین امروز تعدادی کلاه بافتنی از کرج و یزد به دست ما رسید که مجموعاً ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ دست کلاه می‌شود. علاوه بر وجوهات نقدی، تعدادی جوراب بافتنی و لباس بچه‌گانه هم برایمان فرستاده‌اند؛ که ان‌شاءالله هفته اول آبان آنها را برای رزمندگان ایرانی و رزمندگان تیپ فاطمیون و زینبیون ارسال می‌کنیم.»

یعنی ایران نمی‌تواند یک کلاه بافتنی برای رزمنده‌هایش تأمین کند؟!

عباسپور می‌گوید برای شروع هر فعالیت مردمی، به اعتمادسازی و تبلیغات درست نیاز است و در این مسیر «حسن شمشادی» (خبرنگار سابق واحد مرکزی خبر در سوریه) به معرفی طرح آنها کمک زیادی کرده است: «از امام جماعت مسجد ولیعصر (عج) حاج‌آقا حسینی پناه و از فرمانده ناحیه مقاومت بسیج سلمان فارسی، سرهنگ کاظم رضایی برای حمایت بی‌دریغ از این طرح تشکر می‌کنیم. ولی تا الآن جز آقای شمشادی کسی برای «معرفی» این طرح با ما همکاری نکرده. بنده خدا در راه سوریه بودند ولی با تماس من، به‌محض اینکه به اینترنت دسترسی پیدا کردند، تبلیغ این طرح را در کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام گذاشتند و همین باعث شد خیلی‌ها این طرح را بشناسند. ایشان تأکید داشتند که هوا در سوریه سرد شده و باید زودتر برای ارسال کلاه‌ها و لباس‌های گرم دیگر اقدام کنیم.» مسئول ستاد شهدای مدافع حرم منطقه ۱۱ می‌گوید از خانواده‌های رزمندگان مدافعان حرم هم پیام‌هایی داشته است: «خانمی از مشهد برای من پیام داد و برای فرستادن لباس‌های گرم آدرس ستاد را خواست. می‌گفت برادر خودش هم مدافع حرم است. از او شنیده سرمای هوا مدتی است در سوریه شروع‌شده، آن‌قدر که تعدادی از هم‌رزمانش آنجا سرماخورده‌اند.»

می‌شود حدس زد که این بار هم حرف‌وحدیث‌هایی درباره وضعیت مدافعان حرم مطرح شود: «پیام‌هایی داشتم که پرسیده بودند یعنی جمهوری اسلامی با این قدرت نظامی و پشتیبانی، نمی‌تواند کلاه بافتنی مدافعان حرم را تأمین کند؟! من به همه یک جواب دادم: ما مأمور به وظیفه‌ایم و این کار هم زکات امنیت و آرامشی است که در کشور داریم. فکرش را بکنید که انرژی مثبت این مادران و خواهران چقدر برای رزمنده‌های ما دلگرمی است! از مادری شنیدم که می‌گفت بااینکه تعداد درست نودتا است، اول کار صدتا دانه در میله بافتنی سَر می‌اندازم. چون می‌خواهم با هر گره‌ای که می‌زنم یک ذکر برای سلامتی مدافعان حرم بگویم. این‌طوری شبی یک کلاه می‌بافم و هر شب یک ختم ذکر را تمام می‌کنم.» قرار است به هر خانمی که کار بافت را شروع می‌کند برگه‌ای بدهند تا برای رزمنده گیرنده کلاه نامه‌ای بنویسد: «دل نوشته یک دخترخانم هشت‌ساله ‌این بود: سلام بر کسانی که شهید شده‌اند، ولی در کنار ما روزی می‌خورند.»

در سرمای سوریه، با کلاه و کاپشن می‌خوابیدیم

بین مهمان‌های امروز، یک رزمنده مدافع حرم هم حضور دارد. «سید امیر بنایی»، رزمنده ۲۴ ساله‌ای که سال گذشته به سوریه اعزام شد و ۲۱ دی‌ماه در ماجرای اصابت موشک کورنِت به خودروی هم‌رزمانش، شاهد شهادت مظلومانه تعدادی از دوستان نزدیکش مثل «شهید مرتضی کریمی» بود. خود او هم در این انفجار مجروح می‌شود و حالا با عنوان «جانباز مدافع حرم» شناخته می‌شود: «آخرین باری که سوریه بودم همان دی‌ماه ۹۴ بود، اوج فصل سرما. هوا آن‌قدر سرد بود که ما کف، سقف و درودیوار اتاق را با چندلایه پتو پوشانده بودیم. وسایل گرمایشی ما فقط یک بخاری نفتی بود که البته جوابگوی آن حجم سرما نبود. ناچار بودیم بالباس نظامی و کلاه و کاپشن بخوابیم و هرجایی که برای پُست دادن می‌ایستادیم، حتماً آتش روشن می‌کردیم.»

امیر بنایی، یک پسردایی هم سن و سال خودش به نام «پدرام خراسانی» داشت که مأمور نیروی انتظامی بود و تیرماه سال ۹۴ حین انجام‌وظیفه در تهران به شهادت رسید: «زمستان پارسال زن‌دایی من به نیت پسر شهیدش تعدادی شال و کلاه بافت و فرستاد سوریه. یادم هست یکی از هم‌رزم‌هایم یادداشت داخل این بسته را خواند و صدایم کرد که ببین! این‌ها را اقوام تو فرستاده‌اند.» می‌گوید مقدار زیادی از بودجه مربوط به مقاومت، صرف پشتیبانی نظامی می‌شود و این کمک مردم می‌تواند بخشی از هزینه‌های موردنیاز رزمنده‌ها را تأمین کند: «همین الآن از طریق اطلاع‌رسانی در جلسات و هیئت‌های ماه محرم در تلاشیم برای مردمی که اطراف حرم حضرت زینب (س) زندگی می‌کنند و در محاصره هستند، نان و مواد غذایی تهیه کنیم. قبل از فرستادن این لباس‌های گرم سعی می‌کنم عکس‌های مراسم امروز را برای دوستانم در سوریه بفرستم. فکرش را بکنید! مثلاً جوانی که مادر ندارد وقتی ببیند این حاج‌خانم‌ها بااین‌همه عشق و علاقه برایش لباس گرم می‌بافند، چه روحیه‌ای می‌گیرد.»

قبل از شهادت پسرم هم برای مدافعان حرم شال و کلاه می‌بافتم

مادر شهید «علی آقا عبداللهی»، مادر و خواهر شهید «مجید قربان خانی» و همسر شهید «مرتضی کریمی»، سه شهید جاویدالاثر مدافع حرم، مهمان مراسم امروز هستند. سه شهیدی که در ۲۱ و ۲۲ دی‌ماه سال گذشته به شهادت رسیده‌اند. در فرصتی که خانم‌های جلسه مشغول بافتن کلاه می‌شوند، آن‌ها هم چند رج می‌بافند. در تمام این مدت، همه فکر و خیال و همه درد دل‌های زنانه‌شان به‌روزهایی برمی‌گردد که پسر، همسر یا برادرشان در سرمای استخوان سوز سوریه با همه توان می‌جنگید اما در تماس‌های تلفنی از سرما چیزی نمی‌گفت تا خانواده نگران نشوند. مادر شهید علی آقا عبداللهی می‌گوید سال قبل هم در طرح بافتن لباس‌های گرم برای مدافعان حرم شرکت کرده بود و حالا شهادت پسرش، بهانه‌ای شده برای منظم‌تر شدن این پویش مردمی: «سال قبل چنین طرحی نبود، خودم رفتم کلاف کاموا گرفتم و با خانم‌های فامیل تعداد زیادی شال و کلاه بافتیم. یک جین جوراب پشمی هم از بازار خریدم و همه را بردیم سینما فلسطین تحویل دادیم. اگر یادتان باشد آن زمان در حاشیه جشنواره عمار لباس‌های گرم و نامه‌های مردم به مدافعان حرم را جمع می‌کردند که همه را یکجا بفرستند سوریه. ان‌شاءالله امسال هم کمک می‌کنم.» مادر شهید آقا عبداللهی اما زمانی که پسرش در منطقه بود، هیچ یادداشتی همراه لباس‌های گرم نفرستاد: «دوست داشتم همراه شال و کلاه‌ها برای علی و هم‌رزم‌هایش چیزی بنویسم، ولی واقعاً دستم به نوشتن نمی‌رفت. خیلی سخت بود.»

همسر شهید مرتضی کریمی دو دختر ۱۰ و ۶ ساله دارد: «دوست دارم مثل این خانم‌ها در این طرح شرکت کنم ولی با داشتن دوتا بچه‌مدرسه‌ای واقعاً وقت نمی‌کنم! مطمئنم رزمنده‌های ما همین‌که می‌بینند مردم برای تهیه لباس گرم آنها این‌طور تلاش می‌کنند، دلشان گرم می‌شود. از خیلی از خانم‌ها شنیده‌ام دوست دارند مدافع حرم باشند. همین پویش مردمی و کمک به تهیه وسایل موردنیاز رزمنده‌ها می‌تواند آنها را به آرزویشان برساند.»

منبع: مهر

انتهای پیام

کارشناسان درباره حضور پررنگ دخانیات در دانشگاه‌ها هشدار می‌دهند قلقل قلیان وسوسه دودی شدن دختران

صدای شیعه: محکم ایستادم و گفتم: نه! در صورتی که دوستان دیگرم که به دلیل رودربایستی و یا تمرین مثلا بزرگ شدن، از قلیان استفاده کردند و حالا یک معتاد حرفه‌ای به قلیان و دخانیات هستند و در آتش اعتیاد به مخدرهای گوناگون می‌سوزند. این جملات را خانم «ز. ق.» عضو ایستگاه سلامت بانوان پارک ملت که روزی قرار بوده در پاتوق‌های دخترانه از قلیان استفاده کند، می‌گوید. این دختر جوان می‌افزاید: همه اعتیادها از قلیان و سیگار آغاز شده‌اند، به همین دلیل باید برای مقابله با این افیون‌ها کارهای جدی‌تری از سوی مسؤولان انجام شود.

* اعتیاد ۵/۵ میلیون نفری به قلیان و سیگار

اعلام خبر استفاده ۳۰ درصد دانشجویان دختر از قلیان و اعتیاد یک تا سه درصد خانم‌ها به سیگار از سوی مدیر کل جمعیت مبارزه با دخانیات یک بار دیگر زنگ خطر را برای مردم و مسؤولان به صدا درآورده است.

وزیر کشور نیز در گزارشی که از آسیب‌های اجتماعی در صحن علنی مجلس ارایه داد، اعلام کرد ۵/۵ میلیون نفر درگیر مصیبت اعتیاد هستند که ۱۰۰ درصد این افراد قلیان و سیگار را پیش از اعتیاد به مخدرها تجربه کرده اند و در این میان، زنان قربانیان اصلی هستند.

وزارت بهداشت نیز در گزارش اخیرش اعلام کرد، سالانه ۱۰ میلیارد تومان در کشور برای دخانیات هزینه می‌شود، در حالی که باید حداقل دو برابر آن توسط دولت خرج بیماری‌های ناشی از مصرف دخانیات بشود. این رقم به جز سرمایه تلف شده عمر و وقت افرادی است که به نوعی درگیر معضل قلیان و سیگار هستند.

* ۳۰ درصد دانشجویان دختر قلیانی‌اند

دکتر طیبه سادات نبی زاده، متخصص بیماری‌های عفونی و استاد دانشگاه در این باره به خبرنگار ما می‌گوید: هم اکنون بر اساس آمارهای اعلام شده تا سه درصد خانم‌ها سیگار و ۳۰ درصد دانشجویان دختر نیز قلیان مصرف می‌کنند که با ادامه این وضع طی چند سال آینده باید منتظر بروزسرطان در این افراد باشیم.

 وی تصریح می‌کند: در کشورهایی که زنان سیگار می‌کشند، سرطان ریه شایع‌تر از سرطان سینه است و این ویژگی متأسفانه در کشور ما اتفاق افتاده است که باید به خانواده‌هایی که دخترانشان با قلیان تفریح مرگبار می‌کنند، هشدار داد.

* سرطان‌زایی ۹۰ درصدی قلیان

وی با اشاره به اینکه طبق آمار ۹۰ درصد تنباکوها دارای مواد سرطان‌زا هستند، می‌افزاید: طبق آمار وزارت بهداشت مشخص شده، این تنباکوها دارای مواد روانگردان و مواد شیمیایی سرطان‌زا مانند بنزن و حلال‌های آروماتیک هستند که پیش زمینه ۱۷ نوع سرطان است.

دکتر نبی زاده در ادامه می‌گوید: در برخی قهوه خانه های سنتی و قلیان‌سراها، توتون را در مواد مخدر و الکل به مدت حداقل یک هفته خیس می‌کنند که از این طریق جوانان را به استفاده از این نوع توتون مخدر معتاد کنند، برای همین جوانان اراده ندارند که از آن دست بردارند.

* ورودی ۲۰۰ هزار تومانی برای قلیان کشی!

محمدرضا مسجدی، مدیر کل جمعیت مبارزه با دخانیات نیز می‌گوید: اقبال جوانان به تفریح مرگباری چون قلیان تا جایی پیش رفته که در برخی نقاط تهران، برای مصرف قلیان ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومان ورودی می‌گیرند.

وی می‌افزاید: در تازه ترین پژوهش بررسی اعتیاد دختران مشخص شده ۴۳ درصد دختران و ۶۴ درصد پسران به صورت تفریحی و گاه گاهی قلیان می‌کشند که با بررسی کامل مشخص شده، بیشتر این تفریح‌ها آنان را به دام اعتیاد کشانده و هم اکنون در چنگال افیون اسیرند.

وی اعتیاد به قلیان، دخانیات و الکل را از عوامل ایجاد بیماری‌های قلبی و عروقی، تنفسی، سرطان و دیابت می‌داند، ادامه می‌دهد:دو سوم مرگ و میرها در ایران به علت ابتلا به این بیماری‌های دخانی بویژه قلیان است که باید با آن مقابله شود.

* قانون منع استفاده از دخانیات

مدیر کل جمعیت مبارزه با دخانیات با اشاره به قانون منع استفاده از دخانیات یادآورمی شود: طبق این قانون، استفاده از دخانیات در فضای بسته و مکان‌های عمومی ممنوع شده، اما گرچه این قانون در سال ۸۵ از مجلس خارج و ابلاغ شده است، ولی تا کنون به صورت کامل اجرا نشده است.

به گفته دکترمسجدی، در این زمینه باید دولت و مجلس برای تدوین و اجرایی شدن برنامه فراموش شده ۱۰ساله پیشگیری از بیمارهای غیرواگیر پیگیری کنند؛ زیرا با اجرای این برنامه بیماری های قلبی و عروقی، تنفسی، سرطان و دیابت با کاهش ۳۰ درصدی استعمال دخانیات، به کاهش شدید معتادان قلیان و سیگار و در نهایت، سلامت جامعه منجر می‌شود.

* قلیان پرتگاه آسیب‌های اجتماعی

دکتر علیرضا علمدار، عضو شورای تخصصی آسیب‌های اجتماعی وزارت کشور در این باره به خبرنگار ما می‌گوید: مسأله اعتیاد زنان را باید هم مسأله خانواده و هم جامعه بدانیم. در واقع رواج قلیان میان این افراد، بردن خانواده به پرتگاه آسیب‌های اجتماعی است.

وی با اشاره به از بین رفتن قبح قلیان میان دختران و زنان در کلانشهرها می‌افزاید: حتماً باید اعتیاد زنان به دخانیات را جدی بگیریم؛ زیرا آسیب‌های ناشی از این مواد با وسعت زیادی رو به گسترش است و یقیناً با ادامه این روند آسیب‌های بعدی در انتظار آنان خواهد بود.

* منفی ترین شخصیت برای دختران با قلیان

این روان‌شناس و مشاور خانواده همچنین بیان می‌کند: متأسفانه هنوز هم زنان و دختران تحت تأثیر ماهواره و رسانه های ضد فرهنگی به سوی قلیان و سیگار کشیده می‌شوند، در صورتی که با این کار منفی ترین شخصیت برای دختران در میان خانواده‌ها ارایه می‌شود.

به گفته دکتر علمدار، آنچه می‌تواند موقعیت زنان را در جوامع فرهنگی مانند ایران ارتقا دهد، نوع نگاه مردان و نیز دیدگاه زنان درباره خودشان است که این نگاه در صورت رواج قلیان اثر منفی در شاخص‌های رشد اجتماعی کشورمان خواهد داشت.

* آثار ضد فرهنگی قلیان سراها

دکترحسین اردکانی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد و کارشناس سازمان مردم نهاد مبارزه جامعه نگر نیز با اشاره به افزایش روآوری دختران به دخانیات بویژه قلیان می‌گوید: گرچه افزایش ورودی دختران به دانشگاه‌ها یک ارزش است، اما می‌تواند به ضد ارزش تبدیل شود.

وی می‌افزاید: اگر با آثار ضدفرهنگی قلیان سراهای نزدیک دانشگاه‌ها و دبیرستان‌های دخترانه و نیز رستوران‌های سنتی مقابله نشود، این امر خود به یک آسیب افسار گسیخته تبدیل می‌شود که نگران کننده است و باید از سوی نهادهای کنترلی با آن برخورد شود.

* قلیان در انتظار دختران مهاجر

این عضو سازمان مردم نهاد مبارزه جامعه نگر با دخانیات تأکید می‌کند: دولت و نهادهای نظارتی باید توجه کنند، الگوی مهاجرت در کشور زنانه شده است؛ یعنی اکنون دختران و زنان از روستاها به شهرها و از شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ مهاجرت می‌کنند، بنابراین آسیب‌هایی چون مواد مخدر و قلیان در انتظار آنان است.

به گفته وی، دختران به شهرهای بزرگ مهاجرت می‌کنند و در کلانشهرها زندگی مجردی دارند و زندگی مجردی برای دختران در ساختارهای جامعه ما مسایل خاص خودش را به دنبال دارد که در این زمینه هیچ راهنما و یار و یاوری برای پرهیز از خرده فرهنگ‌هایی چون قلیان کشی ندارند.

وی همچنین تأکید می‌کند: باید دانشگاه‌ها، دبیرستان‌ها و نیز باشگاه‌های ورزشی و آموزشگاه‌های ویژه دختران از زیان‌های قلیان و آسیب‌های اجتماعی آن بگویند و از سویی دولت مافیای قلیان سراها، و کارتلهای واردات و توزیع سیگار را مهار کند تا از مشکلات بعدی کاسته شود وگرنه در آینده ای نزدیک با خانم‌ها و بانوانی سیاه سوخته و دودزده روبه‌رو خواهیم بود که بچه‌هایی معتاد را تحویل جامعه خواهند داد.

* بزودی دانشگاه بدون دخانیات می‌شود

دکتر یعقوبی، مدیرکل مرکز مشاوره و سلامت روان دانشجویان وزارت علوم نیز به ایسنا می‌گوید: استفاده از قلیان و سیگار توسط دختران دانشجو افزایش یافته است، برای همین شیوه‌نامه دانشگاه عاری از دخانیات تا دو هفته آینده ابلاغ خواهد شد و بر اساس آن، برای ممنوعیت استفاده از دخانیات در سطح استادان و دانشجویان، شاخص‌هایی به عنوان خط قرمز تعیین خواهد شد.

به گفته وی، خط ‌مشی دانشگاه عاری از دخانیات با موافقت تمامی تشکل‌های دانشگاهی (دانشجویی، استادان و کارکنان) تدوین شده و پس از آن اجرای طرح در صورت رعایت نکردن، یک تخلف هنجاری و فرهنگی محسوب شده و با متخلفان محیط آموزشی برخورد می‌شود.

منبع: قدس آنلاین

انتهای پیام